سیستم ضد موشکی پاترویت

---

یک سیستم دفاع هوایی موشکی هدایت شونده است که توانایی مقابله با موشک های بالستیک تاکتیکی , موشک های کروز, و هواپیماهای پیشرفته (به طور پایه پرنده های هوا_تنفس )را در تمامی شرایط آب و هوایی ودر هر ارتفاعی داراست.ویژگیهای کلیدی سیستم PATRIOT رادار مرکب چندکاره, هدایت تعقیب از طریق موشک و نرم افزار مدرن و همچنین عملکرد خودکار گسترده است. PATRIOTیا (MIM-104 )توسط کمپانی (ریتیون) در ماساچوسف و شعبه موشک ها وکنترل آتش کمپانی (لاکهید مارتین ) در فلوریدا ساخته شده است. علاوه بر ایالات متحده , کشورهای آلمان  , یونان, رژیم اشغال گر قدس, ژاپن , کویت, هلند, عربستان سعودی و تایوان نیز مجهز به این موشک هستندومصر نیز به تازگی صاحب این سیستم دفاع موشکی توانمند شده است. سیستم دفاع موشکی PATRIOT به طور گسترده در عملیات اخیر تهاجم به عراق شرکت داشته وبا استقرار در کویت موفق به از بین بردن تعدادی از موشک های عراقی شلیک شده به کویت شد. شایان توجه است در عملیات مذکور از نسل جدید این سیستم یعنی PAC-3 وموشک های باهدایت پیشرفته تر استفاده شده بود.

موشک:موشک PATRIOT مجهز به سیستم هدایت تعقیب از طریق موشک(TVM) بوده ودر دستور های اصلاح نیمه راه طرف مرکز کنترل درگیری متحرک به سیستم هدایت ارسال می شود. سیستم هدف یابی در این موشک هدف را در مرحله پایانی پرواز موشک به سوی آن یافته ودادها را از طریق Downlink (مسیر انتقال سیگنال از پرنده به زمین )سیستم TVM ورادارزمینی به مرکز کنترل درگیری متحرک جهت محاسبات اطلاح نهایی مسیر موشک ارسال می کند ودستورات اصلاح را مسیر از طریق Uplink (مسیر انتقال سیگنال از زمین به پرنده ) به هدایت ردگیری موشک ارسال می گردد. قابل ذکر است یک سرجنگی با قدرت انفجاری بالا به وزن 90 کیلوگرم نیز در بخش هدایت نهایی قرار دارد. برد این موشک 70 کیلو متر و حداکثر ارتفاع بیش از 24 کیلومتر می باشد. حداقل زمان پرواز موشک نیز از دو بخش زمان مسطح شدن در کمتر از 9 ثانیه و حداکثر زمان پرواز در حدود 4/3 دقیقه تشکیل یافته است.

مدل بهسازی شدهPtriot Gem+ :کمپانی ریتیون برنامه ارتقای سیستم دفاع موشکی Patriot PAC-2 را تا سطح Guidanced Enhanced missile یا GEM+ به اجرا در آورده است. ناگفته نماند موشکGEM+ توانایی دفاع در برابر موشک های هوا- تنفس, کروز بالستیک راداراست. اولین موشک های بهسازی شده در نوامبر سال 2002 به ارتش ایالات متحده تحویل داده شده اند و تا کنون از 376 موشک که قرار است مورد ارتقا و بهسازی قرار بگیرد حدود 230 موشک عملیاتی هستند.

---

---

مدل با توانایی های پیشرفته Patriot Advanced Capabilit PAC-3 :بعنوان مهمترین برنامه بهسازی و ارتقای سیستم دفاع موشکی Patriot شناخته می شود. موشک Patriot PAC-3 موثر بودن علیه اهداف تاکتیکی مانند موشک های بالستیک و کروز را با استفاده از تکنولوژی پیشرفته hit-kill (برخورد مستقیم بدنه به بدنه موشک به هدف )افزایش داده است.قابل ذکر است سیستم هدایت موشک تخریب هدف را با انرژی جنبشی ناشی از برخورد به هدف از دماغه موشک امکان پذیر می سازد. برای مقایسه نیز قابل ذکر است که پرتاب کننده PAC-3 ظرفیت شش موشک را دارد و دردر حالی که PAC-2  ظرفیت فقط چهار موشک رادارد.PAC-3 در اواخر سال 1999 وارد مرحله تولید کم تعداد اولیه شد و تا سپتامبر 2001 تعداد 92 فروند از این سیستم ها تحویل داده شده اند. قرارداد تحویل 88 فروند در دسامبر سال 2002 و12 فروند دیگر در مارس 2003 امضا شد و متعاقبا این موشک ها در مارس و آوریل 2003 در عملیات تهاجم به عراق شرکت داده شدند.در فوریه 2004 لاکهید مارتین سفارشی مبنی بر تحویل 159 فروند سیستم PAC-3 که شامل 22 جایگزین برای موشک های شلیک شده در عراق نیز بود دریافت کرد که تا اواخر سال 2006 تحویل خواهند شد. یک شفارش 156 فروندی نیز در فوریه 2005 داده شده است که از این تعداد 32 فروند برای هلند و 16 فروند برای ژاپن است. امکان تحویل این موشک ها به کره جنوبی و تایوان وآلمان نیز وجود دارد.

رادار:رادار مرکب AN/MPQ-53 وظیفه جستجو ,کشف , ردگیری , شناساییو ردگیری خود موشک وهدایت و همچنین عملکرد اقدامات متقابل ضد ضد – الکترونیکی (ECCM) رابرعهده می گیرد. باید اضافه شود برد این سیستم راداری حدود 100 کیلومتر بوده و ظرفیت ردگیری 100 هدف مختلف وهدایت 9 موشک را به طور همزمان دارد.رادارهای ارتش ایالات متحده توسط ریتیون بهسازی شده اند که این کیت ارتقائ و بهسازی قدرت بیشتری برای رادارو اضافه شدن توانایی باند وسیع که در نهایت موجب بهبود تشخیص هدف می شود را به دنبال داشته است.

درگیری با هدف:درگیری با هدف می تواند در سه حالت دستی و نیمه خودکار و تمام خودکار انجام پذیرد.زمانی که تصمیم برای درگیری با هدف گرفته می شود ایستگاه کنترل درگیری سکو یا سکوی های پرتاب را انتخاب کرده و داده های قبل از پرتاب به موشک انتخاب شده ارسال می شود. بعداز پرتاب رادار مذکور موشک را زیر نظر خود گرفته و (PAC UP LINKE) دستورات وDownlink مربوط به TVM امکان نظارت برموشک را ایجاد کرده و هدایت موشک را یه وسیله کامپیوتر کنترل تسلیحات امکان پذیر می سازد. در حالی که موشک به هدف نزدیک می شود سیستم هدایت TVM فعال شده و موشک به سمت هدف هدایت می شود در نهایت یک چاشنی مجاورتی نیز سر جنگی انفجاری موشک را در لحظه برخورد منفجر می کند که به تخریب کلی هدف می انجامد.

---

---

www.redstone.army.mil

موشک کروز ضدکشتی BrahMos

برهموس» یك موشك كروز مافوق‏‎صوت می‏باشد كه آن را می‏توان از طریق زیردریایی‏ها، ناوهای جنگی، هواپیماها و یا از سطح زمین پرتاب نمود.

این موشك، تولید مشتركی است بین شركت روسی Mashinostreyenia و شركت هندی Brahmos Corp كه پیشرانهء آن بر اساس موشك روسی «یخونت» (Yakhont) طراحی شده است، در حالی كه سامانهء هدایت كنندهء موشك به وسیلهء شركت هندی Brahmos ساخته شده است.

برهموس، جزو معدود موشكهای كروز در كل جهان محسوب می‎شود كه در سرعت حیرت‏انگیز 2.5 تا 2.8 ماخ پرواز می‏كند، كه این مقدار، سه برابر سرعت موشك كروز آمریكایی «اماهاوك»(Tomahawk) می‏باشد.
طراحی برهموس، كار مشتركی است بین «سازمان تحقیقات و تولیدات دفاعی» (DRDO) از هند و موسسهء فدرال ایالتی Mashinostroyenia از روسیه (NPOM) كه تحت سرمایه‏گذاری شركت هوافضای برهموس انجام پذیرفت.

این موشك، نام خود را از اسامی دو رود بزرگ Brahmaputra و Moskva برگرفته است. دو كشور روسیه و هند، قصد دارند تعداد 1000 فروند از این موشك كروز را در طول 10 سال آینده تولید نمایند و 50 درصد تولید را نیز به سایر كشورها صادر كنند.

---

همان طور که در شکل زیر مشاهده می نمایید این موشک را  زیردریایی‏ها، ناوهای جنگی، هواپیماها و یا از سطح زمین پرتاب نمود

 

---

موشك برهموس در ارتفاع 10 متری سطح زمین پرواز كرده و به اهداف خود اصابت می‏كند. این موشك، پس از پرتاب، به سرعت 2.8 ماخ دست پیدا می‏كند و دارای حداكثر بردی برابر 290 كیلومتر می‏باشد.

موشك ناوپرتاب و زمین پرتاب برهموس، هر دو دارای 200 كیلوگرم سرجنگی هستند، در حالی كه نوع هواپرتاب آن، كه BrahMos A نام دارد، دارای 300 كیلوگرم مادهء منفجره می‏باشد.

این موشك از پیشرانه‏ای دو مرحله‏ای، شامل راكت سوخت جامد جهت شتاب‏دهی اولیه و سپس یك موتور رمجت با سوخت مایع، جهت دست‏یابی به پرواز مافوق‏صوت بهره می‏گیرد.
موتور هواخنك رمجت از نظر میزان مصرف سوخت، بسیار بهینه‏تر از پیشرانه راكت با سوخت جامد می‏باشد، به همین جهت، این پیشرانه، به برهموس این امكان را می‎دهد تا به فواصلی بسیار دورتر از یك موشك مجهز به پیشرانهء معمول راكت، دست پیدا كند.

سرعت بسیار بالای موشك برهموس، باعث می‎شود تا خسارت ناشی از انرژی جنبشی حاصل از برخورد نیز بسیار بیشتر از یك موشك كروز با سرعت كمتر، نظیر تاماهاوك باشد.

اگرچه برهموس، یك موشك ضدكشتی به شمار می‎رود، اما می‏توان آن را بر علیه اهدافی در سطح زمین نیز مورد استفاده قرار داد.
موشك برهموس را هم می‏توان به صورت عمودی و هم به صورت زاویه‏دار و در تمام 360 درجهء افق پرتاب نمود.
موشك برهموس ویژهء پرتاب از زمین، دارای مشخصات مشابهی با انواع هواپرتاب یا دریاپرتاب می‏‎باشد.
گونهء هواپرتاب، دارای بوستر كوچكتر می‏باشد؛ ضمن اینكه دارای بالچه‎های اضافی در قسمت دم جهت ثبات بیشتر حین پرتاب می‏باشد.
موشك برهموس، به تازگی جهت استفادهء هواپرتاب به وسیلهء جنگنده‏های Su-30MKI دچار برخی تغییرات شده است. یك كمیتهء مشترك بین «سازمان تحقیقات و تولیدات دفاعی» (DRDO) و نیروی هوایی هند (IAF)، دستوری مبنی بر ایجاد تغییرات ساختاری در جنگندهء Su-30MKI را صادر كردند تا موشك برهموس، بتواند در این هواپیما قابل نصب شود.

بمب هدایت لیزری LT-2

بمب هدایت شونده لیزری Thunder/ LT-2 (كه نام صادراتی آن GB1 میباشد) ، اولین بمب هدایت شونده لیزری ساخت چین میباشد كه به خدمت ارتش آن كشور درآمده است. LT-2 برای اولین بار در اكتبر 2006 به معرض دید عموم گذاشته شد و شباهت زیادی با KAB-500L روسی دارد. احتمال آن میرود كه LT-2 یك نمونه مهندسی معكوس یا تحت لیسانس از مشابه روسی خود باشد. LT-2 توسط شمار زیادی از جنگنده های چینی JH-7, Q-5, FC-1, J-8B و J-10 قابل حمل است. بمب هدایت لیزری 500 كیلوگرمی LT-2 در خلال سالهای 04/2003 به خدمت ارتش چین درآمد.

LT-2 زیر بال یک فروند Q-5

---

چین از اواخر دهه 80 توسعه بمبهای هدایت شونده لیزری(LGB) را در دست توسعه دارد اما تاقبل از تولید LT-2 به موفقیت چشمگیری در این زمینه دست نیافته بود. بمبهای سری ابتدائی LGB چین از طرح های مشابه آمریكائی بهره میبردند. در اوایل دهه 90، NORINCO چین طرحی مشابه Paveway-II ساخت امریكا را فاش ساخت. این بمب مجهز به كیت هدایت لیزری در جلو، 4 بالچه هدایت در جلو (كانارد) كه به سیگنالهای كیت هدایت لیزر واكنش نشان داده و بمب را در مسیر هدف قرار میدهند و چهار بالچه بزرگتر برای ثبات و پایداری در انتها است.

توسعه بمبهای هدایت شونده لیزری (LGB) بعد از سال 2000 با كمك روسها شتاب گرفت. در اوایل سال 2002 ماكت اندازه حقیقی یك فروند JH-7A كه مجهز به بمب هدایت لیزری ناشناس بود به نمایش درآمد. جنگنده-بمب افكن میتوانست توسط غلاف هدف یاب لیزری داخلی (خود آشكارساز)، خود بمب را هدایت كند. چین همچنین دست به توسعه تعدادی غلاف هدف یاب لیزری قابل حمل توسط جنگنده بمب افكنها برای سلاحهای هدایت شونده زده است. مدل ابتدائی كه با نام Blue Sky شناخته میشد در اواخر دهه 90 معرفی گردید. Blue Sky مشابه غلاف هدفیابی و هدایت LANTIRN آمریكا میباشد.

---

خدمه زمینی چینی در حال بارگذاری LT-2 به زیر بالهای جنگنده بمب افكن JH-7

---

LT-2 از یك سیستم نیمه فعال هدایت لیزی بهره میبرد كه نیازمند یك آشكار ساز لیزری میباشد. LT-2 میتواند توسط غلاف لیزر هواپیمای حامل خود یا هدف یاب لیزر داخلی جنگنده دیگری یا توسط آشكار سازهای لیزری زمینی هدایت گردد. برد عملیاتی LT-2 در صورت هدایت توسط غلاف هدف یاب لیزری هواپیما 15 كیلومتر و 7 كیلومتر در صورت هدایت بوسیله نشانه گذارهای زمینی میباشد. شعاع خطای LT-2 در حدود 6.5 متر است.

مشخصات:

وزن: 564 كیلوگرم
طول: 3530mm
قطر: 377mm
هدایت: لیزری
شعاع خطا: 6.5 متر

---

منبع: Sinodefence

---

موشک ضد کشتی SS-N-22 Sunburn

موشك P-270 موسكیت(روسی,П-270 «Москит»:انگلیسی Mosquito یك موشك روسی مافوق صوت است كه از موتوری رم جت برای پرواز استفاده میكند.كد طراحی این موشك 3M80 است و ناتو این موشك را SS-N-22 Sunburn نامگذاری كرده است.سیستم این موشك توسط كمپانی معروف روسی Raduga Design Bureau در طول دهه 70 میلادی طراحی شد كه دنباله طرح موشك SS-N-9 "Siren"بود.نسخه اصلی موسكیت برای پرتاب از كشتی طراحی شده بود اما در نمونه های بعدی توانایی پرتاب از پرتابگرهای ساحلی و زیرآبی(زیر دریایی) و هوایی(جنگنده های سوخو-33 و نسخه دریا پایه سوخو27)را بود.این موشك توانایی حمل سر جنگی متعارف و هسته ای را داراست.
هنوز نوع و طبقه بندی این موشك ناشناخته باقی مانده و گزارش های زیادی در مورد ان موجود است.این موشك كه حالا با نامگذاری ناتو به نام SS-N-22 Sunburn شناخته میشود.این موشك توسط نیروهای ناتو انالیز شده و ناتو از ان به عنوان موشكی ترسناك با پتانسیلی قوی و سرعت بسیار زیاد كه توانایی نابود كردن نیروهای دریایی كشورهای عضو را دارست نام برده است.موسكیت توانایی در خطر قرار دادن نیروهای ناتو در دریایی بالتیك, دریای سیاه و اقیانوس ارام را داراست(شامل كره شمالی و ژاپن).با توجه به اینكه ایران نیز از دارندگان این موشك است موسكیت توانایی در خطر انداختن كل ناوگان امریكا و كشورهای خارجی مستقر در خلیج فارس و دریای عمان را داراست.

---

 

موشك موسكیت سری 3M80 دارای طولی برابر با 9.39 متر و قطری برابر با 0.76 است طول بالهای این موشك برابر با 2.10 متر و وزن پرتاب ان برابر یا 3.950 كیلوگرم است.موسكیت از سیستم ناوبری خودكار همراه با فرماندهی خودكار مسیر به روز شده و راداری فعال استفاده میكند. 3M80 از موتوری رم جت كه با سوخت جامد كار میكند برای پرواز استفاده میكند كه به ان سرعتی برابر با 2.5 ماخ میبخشد,موسكیت توانایی حمل كلاهكی 300 كیلویی یا 200 كیلوتنی را تا مسافت 90 كیلومتری داراست.
موسكیت در سال 1980 عملیاتی شده و در ختیار نیروی دریایی شوروی قرار گرفت.در سال 1992 روسیه شروع به طراحی نسخه ای جدید از 3M80 نمود كه 3M82 نام گذاری شد. 3M82 وزن پرتابی برابر با 4.500 كیلوگرم را داراست كه توانایی حمل كلاهكی 320 كیلوگرمی را به فاصله 160 كیلومتری داراست. 3M82 در سال 1993 وارد خدمت شد.روسیه نوع هواپایه این موشك را طراحی و با نام Kh-41 وارد خدمت ساخت.نوع زمین پایه با كد 3M80E شناخته میشود.طبق گزارش هایی در سال 1995 برد این موشك از 160 كیلومتر به 200 كیلومتر رسید كه از تانكر سوخت اضافی بهر میبرد.
طبق گزارش های رسیده در سال 2001 چین و روسیه طرحی مشترك برای بهبود دادن SS-N-22 Sunburn را آغاز كرده اند.نام این موشك جدید 3M80MBE بود كه توانایی رسیدن به برد 200 كیلومتر را دارد.
خصوصیات
عملكرد: موشك كروز ضد كشتی هوا/دریا/زمین
سازنده: Raduga Design Bureau
طول:9.39 متر
قطر: 0.76 متر
طول بال: 2.10 متر
برد: 3M80: 90 كیلومتر : 3M82160 كیلومتر 3M80MBE:200 كیلومتر
سرعت: 2.5 ماخ
سیستم هدایت: INS, datalink, active and passive radar
كلاهك: 200 كیلوتنی هسته ای,320 كیلوگرمی متعارف
زمان ساخت: 1980
دارندگان: روسیه,چین,اوكراین,ایران

---

منابع:دانشنامه وكیپدیا و missilethreat.com

آشنایی با سری موشک های هاوک

 

موشک سطح به هوای میانبرد هاک (MIM-23 HAWK) ساخت شرکت آمریکایی(Raytheon)  است. Hawk مخفف Homing All the Way Killer  می‌باشد. هدف ابتدایی از طراحی این موشک نابود کردن هواپیماهای دشمن بود که با توسعه این موشک، از آن در نابود کردن موشکهای دیگر هم استفاده می‌شد . این موشک در سال 1960 وارد خدمت گردید اما باتوجه به برنامه‌های مختلف و متنوع بهینه‌سازی و توسعه که بر روی آن پیاده شده،‌این موشک هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. توسعه و بهینه‌سازی‌های مختلف روی موشک هاک عاقبت به ساخت سیستم دفاع موشکی پاتریوت (‌MIM-104 Patriot ) منجر شد . از سال 1994 جایگزینی موشک هاک با نمونه‌های دیگر با توجه یگان عملیاتی و ماموریت‌های آن یگانها در ارتش آمریکا شروع گردید و در سال 2002 موشک موفق هاک رسما از خدمت در ارتش آمریکا بازنشسته شد . آخرین یگان استفاده‌کننده از موشک هاک، یگان تفنگداران دریایی آمریکا(US Marine Corps ) بودند که موشک دوش پرتاب FIM-92 Stinger را جایگزین موشک هاک کردند. این موشک همچنان در خارج از آمریکا و در کشورهای اروپای غربی و ژاپن تولید می‌شود . موشک هاک در جنگهای مختلفی شرکت کرده و بنا بر آمار اعلام شده تا کنون 40 هزار فروند از این موشکها ساخته شده است. درصد اطمینان کارایی این موشک در نمونه‌های ابتدایی 56% و در آخرین نمونه ها 85% بوده است.

۱-تاریخچه طراحی و ساخت موشک هاک : 

کار طراحی و ساخت سیستم موشکی هاک از سال1952 شروع شد و جزیی از طرح ارتش آمریکا برای ساخت یک موشک میانبرد سطح به هوا با سیستم هدایت نیمه فعال راداری گردید. در سال1954 قرارداد ساخت لانچر این موشک با شرکت نورثروپ و قرارداد ساخت رادار و سیستم کنترل آتش و موشک با شرکت ریثون پیمانکار اصلی پروژه بسته شد . اولین نمونه موشک ساخته شده این طرح به اسم (XSAM-A-18 ) با موتور XM3 در ژوئن 1956 ساخته شد . جولای1957 نمونه کامل شده ارائه گردید اما پس از مدت کمی با روشن شدن معایب این مدل از موتورها، از موتورهای آیروجت (Aerojet M22E7) بجای مدل قبلی استفاده شد که این مدل هم نا‌مطمئن نشان داد و با موتورهای اصلاح شده آیروجت (M22E8 )  جایگزین گردید. نمونه ابتدایی موشک هاک در سال1959 در اختیار ارتش آمریکا قرار گرفت و از سال1960  به طور رسمی در اختیار تفنگداران نیروی دریایی آمریکا(US Marine Corps) قرار گرفت. پیچیدگی زیاد سیستم پدافند موشکی هاک و استفاده از سامانه‌های الکتریکی در این سیستم باعث شد این سیستم پدافندی قادر به فعالیت مستمر بیش از 43 ساعت نباشد اما این مدت در نمونه‌های بهینه‌سازی شده موشک هاک به 130الی170 ساعت و در آخرین نمونه‌ها به 300 الی400 ساعت افزایش داده شده است.

---

---

۲-اجزای تشکیل دهنده سیستم پدافندموشکی هاک

(PAR (Pulse Acquisition Radar

به معنای رادار هدفیاب پالسی (ضربانی و چرخشی) است. آنتن گیرنده این رادار با سیکل 20 دور در دقیقه چرخیده و برای شناسایی اهداف در ارتفاع زیاد و متوسط استفاده می‌شود.

CWAR (Continuous Wave Acquisition Radar)

به معنای رادار هدفیابی با امواج پیوسته و از نوع رادارهای جستجو گر داپلر است و از سیستم پالسی استفاده می‌کند که آنتن گیرنده آن رادار سیکل چرخش 20 دور در دقیقه داشته و برای شناسایی اهداف در ارتفاع کم مورد استفاده قرار می‌گیرد.

PI ( High Power Illuminator doppler Radar)

رادار قدرتمند ایلومینیشن داپلر بوده و برای ردگیری اهداف و موشکهای هدایت شونده مورد استفاده می‌شود.

ROR (Range Only Radar)

این سیستم از رادار پالس داپلر با استفاده از طول موج کی (K-band) برای تعیین برد و مسافت و ارتفاع استفاده می‌کند و وقتی که دیگر سیستمها به دلیل جنگ الکترونیک و یا انجام وظایف دیگر قابل استفاده نباشند، مورد استفاده قرار میگیرد.

ICC (Information Coordination Central)

به معنای مرکز هماهنگی اطلاعات بوده و وظیفه جمع آوری اطلاعات قسمتهای مختلف سیستم را بر عهده دارد و این اطلاعات رادر اختیار مرکز کنترل خودکار(BCC) قرار می‌دهد.

BCC (Battery Control Central)

به معنای مرکز کنترل خودکار است و وظیفه پردازش اطلاعات ارسالی قسمتهای مختلف سیستم رابر عهده دارد.

 AFCC ( Assault Fire Command Console)

به معنای یگان فرماندهی آتش است و برای هدایت مرکز BCC از راه دور مورد استفاده قرار می‌گیرد و به وسیله آن می‌توان با یک سیستم CWAR و یک سیستم HPI و سه لانچر پرتاب کننده موشک( 9 موشک در مجموع) را کنترل و هدایت کرد.

LCS  (Launcher Section Controls)

به معنای بخش کنترل کننده پرتاب کننده موشک است .

SEA

جنراتور 56 کیلووات که معمولا از 6 عدد از آن در یک سیستم برای تولید انرژی استفاده می‌شود.
۳-مراحل مختلف گسترش و بهینه‌سازی موشک هاک

۱-۳-اولین طرح بهینه‌سازی موشک هاک (‌ HAWK/HIP) و ساخت نمونه(I-Hawk)

موشک هاک مدل I-Hawk  یا (‌Improved Hawk) موشک هاک بهینه‌سازی و اصلاح شده است. به دلیل مشکلات سیستم هاک در شناسایی اهداف در هنگام وجود اهداف زیاد و شناسایی اهداف در ارتفاع کم در کنار مشکلات موشک هاک در نابود کردن اهدافی که در نزدیکی زمین و ارتفاع خیلی پایین حرکت می‌کنند طرح بهینه‌سازی موشک هاک یا همان (I-Hawk )  آغاز شد.  این طرح بخشی از برنامه‌های بهینه سازی موشک هاک به اسم طرح (‌ HAWK/HIP) بود که همه‌ی موشکهای هاک تولید شده باید با این برنامه بهینه سازی می‌شدند تا معایب قبلی آنان برطرف شود .

تغییرات اعمال شده برروی موشک هاک در این طرح شامل موارد زیر بود :

افزودن یک مرکز پردازشگر دیجیتال برای پردازش اطلاعات دریافت شده از اهداف و رهگیری بهتر اهداف، که با آن ناکارامدی و اشتباه سیستم هاک در برابر وجود اهداف زیاد برطرف شد. این پردازشگر امکان تحلیل و ارزیابی میزان خطر هر یک از اهداف را به سیستم هاک می‌داد.

- سر جنگی بزرگتر و موتورهای کوچکتر و قدرتمندتر به همراه سیستم هدایتی پیشرفته.

-  جایگزینی سیستم‌های PAR/CWAR/HPI/ هم با نمونه‌های بهینه‌سازی شده و پیشرفته‌تر.

اولین نمونه بهینه‌سازی شده از موشک هاک (I-Hawk) در اکتبر سال 1972 وارد خدمت شد و تمامی سیستمهای هاک موجود در ارتش آمریکا تا سال 1978 با این طرح بهینه سازی شدند .

۲-۳-دومین طرح بهینه‌سازی موشک هاک(‌ HAWK/PIP)  و ساخت نمونه‌های مختلف از موشک هاک

 در سال1973 آمریکا طرح گسترده  (Product Improvement Plan) HAWK/PIP را  در چندین فاز و برای ساخت نمونه‌های جدیدتر و پیشرفته‌تر موشک هاک که دارای قابلیتهای بیشتری باشند، آغاز کرد.  این طرح عمدتا برای گسترش قابلیتهای موشک هاک با تاکید بر روی تجهیزات زمینی این سیستم بود.

·         فاز اول: این مرحله در سال 1973 شروع شد و شامل استفاده از رادار پالس داپلرAN/MPQ-55 در سیستم CWAR بود. سیستم CWAR پس از بهینه‌سازی و اصلاح به ICWAR تغییر نام داد و رادار AN/MPQ-50 در سیستم PAR نیز با افزودنMTI (Moving Target Indicator)  که یک صفحه نمایشگر دیجیتال برای نشان دادن و ثبت کردن حرکت اهداف، بهبود یافت. سیستمهای هاک بهینه‌سازی شده فاز اول در سالهای 1979 تا 1981 وارد خدمت شدند .

·         فاز دوم : این مرحله که از سال 1978 شروع شد، شامل جایگزینی رادار AN/MPQ-57 در سیستم HPI به جای رادار قدیمی AN/MPQ-46 بود. اما مهمترین تغییر صورت گرفته در این فاز حذف لامپهای خلا در سیستمهای الکترونیکی و جایگزینی مدارات جامد مدرن به جای آن بود . اضافه کردن یک سیستم چشمی(اپتیکی) ردگیری هدف به سیستم پدافنی موشکی هاک نیز از دیگر تعییرات این فاز بود. سیستم جدید ردگیری هدف با چشم یا optical TAS از یک سیستم الکترو-اپتیکی (تلویزیونی) مدل OD-179/TVY برای قرار دادن یک سیستم شناسایی و ردگیری جدید هدف برای اپراتور سیستم پدافندی هاک استفاده می‌کرد و در موقعی که سیستمهای دیگر به علت جنگ الکترونیک قابل استفاده نبودند، کاربرد داشت.  موشکهای هاک این نمونه مابین سالهای 1983 تا 1986 وارد خدمت شدند .

·         فاز سوم : تاکید بیشتر این مرحله که از سال1983 شروع شد بر روی بهینه سازی سیستم‌های موجود با استفاده از سیستمهای سخت افزاری و نرم افزاری کامپیوتری بود . در این فاز رادار سیستم CWAR با نمونه قدرتمند AN/MPQ-62 با توانایی جستجوی تک سیگنال اهداف عوض شد. رادار AN/MPQ-61 سیستم HPI برای افزایش قدرت درگیری همزمان سیستم پدافند موشکی با اهداف در ارتفاع پایین بهینه‌سازی گردید. این رادار امکان فعالیت مطمئن سیستم هاک را در هنگام وجود تعداد زیادی از اهداف در ارتفاعات کم، فراهم می‌کرد . سیستم ROR نیز در این مرحله از بهینه‌سازی به علت عدم نیاز حذف شد . موشکهای هاک این نمونه از سال 1989 وارد خدمت شدند.

۳-۳-طرحهای موازی 3 فاز اولیه طرح (‌ HAWK/PIP) برای توسعه و بهینه سازی موشک هاک