تبلیغات
نیروی هوایی ایران (iranianairforce) - مطالب عمومی

http://www.30cd.biz/upload_pic/1319300980.gif

Microsoft Flight Simulator

بازی فوق العاده شبیه ساز پرواز

این بازی فقط برای کودکان نیست شما یا هر سنی می توانید

 لذت خلبانی را در محیط مجازی بچشید

اگر تا به حال پرواز برایتان یک رویا بوده است با وجود این نرم افزار

 دیگر این یک رویا نیست نرم افزار شبیه ساز پرواز در محیطی

 کاملا شبیه سازی شده و واقعی

پرواز واقعی و هیجان را تجربه کنید

http://www.30cd.biz/upload_pic/1319295885.jpg


قیمت:8000 تومان            تعداد:2 دی وی دی اورجینال

     


هواپیما بدون سرنشین روسی تیچاک

جمعه 16 تیر 1385  07:07 ق.ظ

نوع مطلب :عمومی ،

بازدید ::

بازار كنونی هواپیماهای بدون خلبان هر سال اشباع‌تر می‌شود. به نظر شركت‌كنندگان در كنفرانس بین‌المللی هواپیماهای بدون خلبان در آستانة شروع فعالیت سالن هوایی بین‌المللی در لوبورژه، بازار این صنعت در 10 سال آینده بیشتر از 10 میلیارد دلار ارزش خواهد داشت.

در سال‌های اخیر، شركت‌های روسی نیز به موازات شركت‌های دیگر،حضور فعال تری در بازار هواپیماهایبدون سرنشین داشته اند. یكی از آنها شركت سهامی عام «دفتر طراحی» [لوج] از شهر ریبینسك می‌باشد كه در سالن Maks-2005 مجموعة كاوشگر هوایی «تیپچاك» را عرضه داشت.

مؤسسه‌ای كه 28 اوت، 50 ساله می‌شود، بطور اتفاقی تصمیم به ساخت چنین مجموعه‌ای نگرفته است. «لوچ» دارای تجربة فراوان در طراحی و ساخت دستگاههای پیچیدة هواپیما می‌باشد. به طور مثال اندازه‌گیرهای دوپلر ساخت این مؤسسه روی خیلی از هواپیماهای جنگی و مسافربری ساخت روسیه (TU-22M ، TU-160 ، AN-124 ، AN-70 ، SU-25T ، SU-27M ، YAK-42 ، IL-60 ، SU-34 و ...) نصب شده است.

برای اولین بار هواپیماهای بدون خلبان «تیپچاك» بطور گسترده‌ای در پنجمین سالن بین‌المللی هوافضا «گلنژیك 2004» در معرض نمایش عموم قرار گرفت. ارائه و نمایش دستگاه مزبور پدیدة مهم و چشمگیر این سالن بود و انعكاس قابل توجهی در بین متخصصان و نیز در مطبوعات بوجود آورد.

 

ساخت هواپیماهای بدون خلبان به خاطر تجربة فراوان امكان‌پذیر شد، تجربه‌ایی كه توسط متخصصین دفتر طراحی «لوچ» در طراحی خطوط رادیویی كنترلی و هدفیابی هواپیماهای جنگی كنونی همچنین پایگاههای علمی ـ عملی ایجاد شده كسب شد.

 

 

بخش اصلی سیستم ـ مجموعة «تیپچاك» تشكیل شده از یونیت كنترل زمینی، وسیلة نقلیة پرتاپ همراه با 6 فروند هواپیمای بدون خلبان، پرتاب كنندة پنوماتیك و ماشینهای سخت‌افزاری واقع در روی شاسی با قابلیت Cross-Country «كاماز» . مجموعة «تیپچاك» برای هدایت كاوشگر هوایی در هر وقت از زمان توسط دستگاههای تلویزیونی و مادون قرمز در فاصله‌های حداقل 7 كیلومتری تعبیه شده است. تصاویر ویدئویی گرفته شده توسط كانال رادیوئی برای نرم‌افزارهای اطلاعاتی (data ware) عملیات و كنترل بخش‌های توپخانه‌ای و دیگر بخشهای (فرعی) نیروی زمینی در عمق تاكتیكی مخابره می‌شود. امكانات هواپیماهای بدون خلبان، هدایت كاوشگر هوایی با سرعت پرواز 200-90 كیلومتر در ساعت در مدت زمان حداقل 2 ساعت را امكانپذیر می‌سازد. دراین حالت دقت تعیین مختصات اشیاء كمتر از 50 متر است. به عنوان موتور (Power-Plant) از یك موتور پیستونی با قدرت 13 اسب بخار وزن بار مفید 14.5 كیلوگرم استفاده شده است.

از جمله ویژگی‌های هواپیماهای بدون خلبان «تیپچاك» استفاده از خطوط رادیویی با سرعت بالا و مقاوم نسبت به پارازیت برای كنترل و دریافت تصاویر ویدئویی، سطح پیشرفته پروسه‌های آمادگی به صورت خودكار و پرواز هواپیماهای بدون خلبان در مسیر، دریافت و پردازش اطلاعات، استفاده از تكنولوژیهای جدید برای پردازش، تحرك خوب و مستقل بودن در كاربرد است. موارد فنی استفاده شده در مجموعة «تیپچاك» می‌توانند در سایر دستگاههای پروازی برای مانیتورینگ سطوح زمین و آب مورد استفاده قرار گیرند. آنها این امکان را می‌دهند تا وضعیت بناهای شهری، لوله‌های نفتی، مناطق صنعتی آبی «نواحی حادثه‌ای» كنترل مرزهای آبی و خاكی مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

ایمنی بالا و كاربرد چند بارة این هواپیما به دلیل كاربرد پرتاب‌گر پنوماتیك هنگام استارت و همچنین چتر در هنگام فرود می‌باشد. دستگاه پرنده در دو سیستم می‌تواند عمل كند ـ به صورت مستقل، با برنامة مشخص یا توسط فرمانهای رادیویی اپراتور اویونیك كنترل زمینی. در این حالت در هوا می توان دو فروند دستگاه «تیپچاك» بطور همزمان قرار داد.

 

در حال حاضر شركت سهامی عام «دفتر طراحی» [لوچ] فعالیتهایی از جمله ساخت سیستمهای رادیوالكترونیك ارتباطات هوایی، سیستمهای الكترونیكی كنترلی دستگاههای گازی ـ انرژی با توان بالا، گیرنده های صوتی  برای اندازه‌گیری سرعت طولی و عرضی كشتیهای دریایی و رودخانه‌ای و غیره را طراحی می‌كند.

بازار كنونی هواپیماهای بدون خلبان هر سال اشباع‌تر می‌شود. به نظر شركت‌كنندگان در كنفرانس بین‌المللی هواپیماهای بدون خلبان در آستانة شروع فعالیت سالن هوایی بین‌المللی در لوبورژه، بازار این صنعت در 10 سال آینده بیشتر از 10 میلیارد دلار ارزش خواهد داشت.

در سال‌های اخیر، شركت‌های روسی نیز به موازات شركت‌های دیگر،حضور فعال تری در بازار هواپیماهایبدون سرنشین داشته اند. یكی از آنها شركت سهامی عام «دفتر طراحی» [لوج] از شهر ریبینسك می‌باشد كه در سالن Maks-2005 مجموعة كاوشگر هوایی «تیپچاك» را عرضه داشت.

مؤسسه‌ای كه 28 اوت، 50 ساله می‌شود، بطور اتفاقی تصمیم به ساخت چنین مجموعه‌ای نگرفته است. «لوچ» دارای تجربة فراوان در طراحی و ساخت دستگاههای پیچیدة هواپیما می‌باشد. به طور مثال اندازه‌گیرهای دوپلر ساخت این مؤسسه روی خیلی از هواپیماهای جنگی و مسافربری ساخت روسیه (TU-22M ، TU-160 ، AN-124 ، AN-70 ، SU-25T ، SU-27M ، YAK-42 ، IL-60 ، SU-34 و ...) نصب شده است.

برای اولین بار هواپیماهای بدون خلبان «تیپچاك» بطور گسترده‌ای در پنجمین سالن بین‌المللی هوافضا «گلنژیك 2004» در معرض نمایش عموم قرار گرفت. ارائه و نمایش دستگاه مزبور پدیدة مهم و چشمگیر این سالن بود و انعكاس قابل توجهی در بین متخصصان و نیز در مطبوعات بوجود آورد.

 

ساخت هواپیماهای بدون خلبان به خاطر تجربة فراوان امكان‌پذیر شد، تجربه‌ایی كه توسط متخصصین دفتر طراحی «لوچ» در طراحی خطوط رادیویی كنترلی و هدفیابی هواپیماهای جنگی كنونی همچنین پایگاههای علمی ـ عملی ایجاد شده كسب شد.

 

 

بخش اصلی سیستم ـ مجموعة «تیپچاك» تشكیل شده از یونیت كنترل زمینی، وسیلة نقلیة پرتاپ همراه با 6 فروند هواپیمای بدون خلبان، پرتاب كنندة پنوماتیك و ماشینهای سخت‌افزاری واقع در روی شاسی با قابلیت Cross-Country «كاماز» . مجموعة «تیپچاك» برای هدایت كاوشگر هوایی در هر وقت از زمان توسط دستگاههای تلویزیونی و مادون قرمز در فاصله‌های حداقل 7 كیلومتری تعبیه شده است. تصاویر ویدئویی گرفته شده توسط كانال رادیوئی برای نرم‌افزارهای اطلاعاتی (data ware) عملیات و كنترل بخش‌های توپخانه‌ای و دیگر بخشهای (فرعی) نیروی زمینی در عمق تاكتیكی مخابره می‌شود. امكانات هواپیماهای بدون خلبان، هدایت كاوشگر هوایی با سرعت پرواز 200-90 كیلومتر در ساعت در مدت زمان حداقل 2 ساعت را امكانپذیر می‌سازد. دراین حالت دقت تعیین مختصات اشیاء كمتر از 50 متر است. به عنوان موتور (Power-Plant) از یك موتور پیستونی با قدرت 13 اسب بخار وزن بار مفید 14.5 كیلوگرم استفاده شده است.

از جمله ویژگی‌های هواپیماهای بدون خلبان «تیپچاك» استفاده از خطوط رادیویی با سرعت بالا و مقاوم نسبت به پارازیت برای كنترل و دریافت تصاویر ویدئویی، سطح پیشرفته پروسه‌های آمادگی به صورت خودكار و پرواز هواپیماهای بدون خلبان در مسیر، دریافت و پردازش اطلاعات، استفاده از تكنولوژیهای جدید برای پردازش، تحرك خوب و مستقل بودن در كاربرد است. موارد فنی استفاده شده در مجموعة «تیپچاك» می‌توانند در سایر دستگاههای پروازی برای مانیتورینگ سطوح زمین و آب مورد استفاده قرار گیرند. آنها این امکان را می‌دهند تا وضعیت بناهای شهری، لوله‌های نفتی، مناطق صنعتی آبی «نواحی حادثه‌ای» كنترل مرزهای آبی و خاكی مورد ارزیابی قرار گیرد.

 

ایمنی بالا و كاربرد چند بارة این هواپیما به دلیل كاربرد پرتاب‌گر پنوماتیك هنگام استارت و همچنین چتر در هنگام فرود می‌باشد. دستگاه پرنده در دو سیستم می‌تواند عمل كند ـ به صورت مستقل، با برنامة مشخص یا توسط فرمانهای رادیویی اپراتور اویونیك كنترل زمینی. در این حالت در هوا می توان دو فروند دستگاه «تیپچاك» بطور همزمان قرار داد.

 

در حال حاضر شركت سهامی عام «دفتر طراحی» [لوچ] فعالیتهایی از جمله ساخت سیستمهای رادیوالكترونیك ارتباطات هوایی، سیستمهای الكترونیكی كنترلی دستگاههای گازی ـ انرژی با توان بالا، گیرنده های صوتی  برای اندازه‌گیری سرعت طولی و عرضی كشتیهای دریایی و رودخانه‌ای و غیره را طراحی می‌كند.

 منبع   http://avia.ir/Defaultarticle.asp?page=tip%20chac.htm


نوشته شده توسط: صمد | آخرین ویرایش:- | نظرات ()

عملیات غرور آفرین مروارید

دوشنبه 15 خرداد 1385  05:06 ق.ظ

نوع مطلب :عمومی ،

بازدید ::

هفتم آذر ماه ...1359
روزی که آبهای خلیج فارس شاهد عملیات مروارید بود روزی که از آن باید به عنوان بزرگترین حماسه دریایی خلیج فارس یاد کرد .در این روز نیروی دریایی و هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران چنان درسی به نیروی دریایی عراق آموختند که ناوچه های عراقی تا پایان جنگ از رویارویی با نیروی دریایی ایران وحشت داشتند.
این عملیات در حالی شکل گرفت که عراق اعلام کرده بود نیروی دریایی ایران هیچ گونه خسارتی به سکوها
و نیروی دریایی عراق وارد نکرده است!
در سپیده دم آذر 1359 در یک در گیری شدید قهرمانان نیروی دریایی ارتش با اتکا به ذات پروردگار عملیات
مروارید را اجرا کردند . در این نبرد هفت ناوچه مدرن و اژدر افکن عراق (اوزا) به قعر دریا فرستاده شدند.
همچنین چند فروند ناو تعدادی هواپیما و هلیکوپتر توسط ناوچه همیشه قهرمان پیکان نا بود شدند.
بسیاری از نیروهای دشمن که روی ناوها مستقر بودند به هلاکت رسیدند و تعدادی هم به اسارت در آمدند با اجرای موفقیت آمیز عملیات مروارید سکوهای نفتی البکر و الامیه برای اولین بار به دست پرسنل نداجا افتاد
این دو سکو که برای دشمن اهمیت حیاتی داشت به دست نیروهای ایرانی افتاد و پس از آن صدور نفت عراق از
خلیج فارس به صفر رسید.
فرماندهان نیروی دریایی ایران با دور اندیشی و با توجه به اینکه جنگ در دریا ابعاد مختلف سیاسی اقتصادی و
بین المللی را در بر خواهد داشت چند روز پس از جنگ بخش عظیمی از خلیج فارس را منطقه جنگی اعلام کردند
از آن زمان عراق عملا در محاصره دریایی نیروهای ایرانی درآمد و راه مواصلات دریایی به بنادر ام القصر و
بصره قطع شد.
معمولا در هر جنگی کمبود ارزاق و یا قحطی و عدم صدور کالا از راههای آبی در تاریخ جنگهای دریایی به چشم می خورد ولی در 8 سال جنگ با عراق شاهد بودیم علیرغم بعضی کمبودها ارزاق اساسی به راحتی در
اختیار مردم قرار گرفت وصادرات کالا و نفت نیز به روال عادی انجام شد. واین میسر نبود مگر با اراده ارتشی
قدرتمند که بتواند سیادت خود را در زمین دریا و هوا حفظ کند.
عملیات تسخیر سکو های البکر و الامیه و انهدام آنها توسط نیروی دریایی و با پشتیبانی نزدیک نیروی هوایی قدرتمند ما صورت گرفت تا آنجا که نیروی دریایی و هوایی عراق مجبور به خروج از بندر شدند و بخش اعظم نیروی دریایی عراق شامل 7 فروند ناو و ناوچه 11 فروند هواپیما در این عملیات نابود شدند و هسته اصلی نیروی دریایی عراق نابود شد.بطوری که تا به امروز خلیج فارس نشانه از حضور موثر یگانهای شناور عراق را ثبت نکرده است . پس از این عملیات عراق سیاست ضربه و فرار را در مقابل نیروی دریایی بیشتر کرد و طی آن دو فروند ناوچه موشک انداز خود را از دست داد . پس از تلاشهای فراوان باز هم ارتش عراق تغییر سیاست داد و به خرید تسلیحات موشکی ساحل به در از نوع کرم ابریشم و هوا به سطح از نوع اگزوست اقدام نمود.زیرا به این صورت می توانست بدون درگیری مستقیم موشکهای خود را از راه دور پرتاب کند.
پس از گذشت 3 هفته از عملیات موفقیت آمیز شهید صفری در آبان 59 به منظور تخریب سکوهای نفتی دشمن عملیات مروارید اجرا گردید.
نیروی رزمی 421 مستقر در بوشهر که از اولین روز جنگ فرماندهی کلی عملیات دریایی را در منطقه خلیج فارس و دریای عمان بر عهده داشت پس اولین مرحله موفقیت آمیز اولین طرح مربوط به سکوهای مزبور تصمیم گرفت برای حفظ سیادت دریایی از ترمینال نفتی البکر و الامیه به عنوان سر پل و پستهای دیده بانی استفاده کند و با در اختیار گرفتن سکوهای مزبور کنترل نیروهای رزمی سطحی هوایی و تجاری عبوری دشمن را از بنادر ام القصر و بندر نفتی فاو را عملی سازد این طرح به منظور دیده بانی غافلگیری و کشاندن یگانهای رزمی دشمن به دریا انجام شد.
منطقه عملیات :
این عملیات به مدت 10 روز از تاریخ 1 آذر 1359 بود که بعدا به دلایلی با چند روز تاخیر اجرا شد .عملیات در منطقه ای به طول تقریبی 400 کیلومتر و عرض 50 کیلومتر (به مساحت 20000 کیلومتر مربع ) که از شمالی ترین نقطه خلیج همیشه فارس تا محدوده عملیاتی نیروی رزمی 421 در منطقه دوم دریایی بوشهر را در بر می گرفت .
وضعیت دشمن :
در مدت 3 هفته از عملیات شهید صفری دشمن تلاش مضاعفی را در جهت به کار گیری و بهر برداری مجدد از سکو ها به عمل آورده بود .و تعدادی از نظامیان عراق به منظور پاسداری و اقدامات شنودی بر روی آنها مستقر شده بودند. به طوری که تحرکات نیروی دریایی عراق در حال افزایش بود اما به دلیل خسارات سنگینی که تاسیسات سکوها وارد شده بود نیروهای عراقی به پشتیبانی آمادی زیادی احتیاج داشتند که به دلیل نا امنی منطقه این کار به سختی صورت می گرفت و روحیه دشمن بسیار ضعیف بود.
وضعیت خودی :
بارز ترین مشخصه نیروی خودی روحیه شهادت طلبی به دلیل انجام موفقیت آمیز 2 عملیات گسترده موفقیت آمیز توسط نیروی خودی بود نیروی رزمی 421 هماهنگی لازم با نیروی هوایی را برای انجام عملیات مشترک برون منطقه ای را به عمل آورد و تمرینات لازم که در این رابطه انجام شد .
که در عمل موجب موفقیت در به کار گیری و هدایت 13 فروند F4-E و 4 فروند F14-A توسط واحد های شناور
نداجا شد. به کار گیری همزمان نیرو های تکاور _ واحد های شناور _ و نیروی هوایی به صورت گسترده ناش از آمادگی قابل توجه نیرو ها و مناسب بودن طرح و زمان عملیات دریایی داشت.
اهداف عملیات :
نابودی بخش قابل توجهی از نیروی دریایی عراق
زندانی نمودن باقیمانده افراد نیروی دریایی عراق در بندر ام القصر
سیادت نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در تمام خلیج فارس و دریای عمان
جلوگیری از صدور نفت عراق به منظور اختلال در نظام اقتصادی عراق
قطع کامل خطوط مواصلاتی دشمن
کشور عراق را از استفاده از سکوهای مذکور به عنوان یک نقطه آفندی بر علیه نیروی دریایی و هوایی ایران محروم کند .
ایجاد پست دیده بانی در سکوی البکر برای نیروی خودی جهت اعمال کنترل بر ترددهای احتمالی و آتی دشمن.
علل انتخاب منطقه عملیات :
تمرکز قوای نیروهای دریایی دشمن در منطقه شمال خلیج فارس که در بر گیرنده حساسترین وحیاتی ترین تاسیسات عراق در دریا یعنی ترمینالهای نفتی البکر و العمیه موجب شد ضربه اساسی و قطع کامل خطوط مواصلاتی دریایی و به ویژه قطع صدور نفت عراق از طریق خلیج فارس موجب شد این منطقه انتخاب شود.
ضربات و تلفات وارده به دشمن به طور کلی :
در طول عملیات غرور آفرین مروارید بخش اعظم نیروی دریایی عراق از هم پاشید و به کلی نابود گردید
خسارات به طور کلی به شرح زیر بود
ناوچه موشک انداز 5 فروند از نوع OSA و OSA2
مین جمع کن 1 فروند
نیرو بر 1 فروند
ناوچه تندرو 3 فروند
یگان ناشناخته 2 فروند

یگان صدمه دیده 3 فروند
و تعدادی از نیرو های دشمن به اسارت در آمدند
غنائم :
این عملیات یک عملیات برون منطقه ای بود به همین دلیل غنائم به دست آمده در طول عملیات قابل نگهداری نبود لذا دستور انهدام کلیه واحدهای دشمن داده شده بود.
شرح عملیات :
در مرحله اول با استفاده از عناصر اطلاعاتی و با انجام ماموریت های گشت شناسایی توسط بالگرد های نداجا و حصول اطمینان از وضعیت دشمن و امکانات تدافعی آنها نداجا مصمم گردید که در یک فرصت مناسب عملیات فوق را انجام دهد پس از آن و تهیه مقدمات پس از گذشت 3 هفته از عملیات شهید صفری عملیات مروارید اجرا گردید . طرح مذکور به دلیل شرایط جوی نامناسب در شمال خلیج فارس با 3 روز تاخیر آغاز شد. معمولا در فصل پاییز تغییر سمت باد از جنوب به شمال وضعیت جوی را دگرگون می کند. در روز شروع عملیات سمت باد 350 و سرعت آن بین 18 تا 20 گره و قدرت دریا 3 الی 4 در مقیاس بوفورت بود لذا در این شرایط اعزام ناوچه موشک انداز پیکان به صلاح نبود لیکن در خلال 3 روز تاخیر در عملیات بالگرد ها و گشت روزانه به دستور فرماندهی نیروی رزمی 421 به منظور جمع آوری اطلاعات تکمیلی و زیر نظر داشتن سکوها و گزارش تردد احتمالی نیروهای دشمن به منطقه اعزام گردیدند . یدک کش دلیر که در اجرای طرح می بایست مهمات آذوقه و سلاحهای انفرادی برای تیم ویژه که قرار بود در سکوی البکر قرار گرفته و آماده جلوگیری از نفوذ دشمن باشند حمل نماید در ساعت 6:30 مورخه 4/9/1359 از بندر گاه بوشهر به دریا اعزام گردید به علت بدی شرایط جوی به فرمانده یدک کش دلیر ناوبان یکم مدافع دستور داده شد در لنگر گاه خارک لنگر اندازد بعد از ظهر همان روز دلیر در خارک لنگر انداخت منتظر دستورات بعدی شد.
در روز چهرشنبه 5/9/1359 بربر طرح یک فروند بالگرد SH3D با افسر گشت به نام ناوبان یکم ناصر سرنوشت (نام برده جز تیم عملیات ویژه بود) جهت گشت به منطقه اعزام گردید پس از مراجعه در گزارش خود اظهار داشت که یک فروند لندینگ کرافت کوچک تقریبا 40 نفره در کنار سکوی نفتی البکر مشاهده گردیده اند
گزارش نامبرده سریعا با تشکیل جلسه فرماندهی نیروی رزمی 421 مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت با توجه به ضربات شدیدی که نیروی رزمی به دشمن وارد کرده بود چنین استنباط شد که دشمن نیروهایی به منظور حفاظت از سکوها اعزام کرده باشد طرح گشت زنی بیشتر اجرا شد.
لذا 4 ساعت قبل از اجرای طرح گشت توسط بالگرد به ناوچه موشک انداز گرز که ماموریت روزانه گشت در منطقه را عهد دار بود دستور داده شد در ساعت 23:00 مورخه 5/9 /1359 به ترمینال البکر نزدیک شده و از فاصله 4000 یاردی آن را زیر آن را زیر آتش بگیرد . طبق گزارش فرمانده گرز تعدادی گلوله 76 میلیمتری
به پایه های سکو شلیک شد لذا عکس العملی از سوی دشمن دیده نشد. گشت مجدد بالگرد در مورخه 6/9/1359
با نفرات مجهز به ژ3 و نارنجک دستی انجام و وجود قایق لندینگ کرافت در کنار سکو تایید می گردد با شلیک
به موتور قایق و به طور پراکنده به اطراف سکو هیچ تحرکی از سوی دشمن صورت نگرفت.
پس از سه سورتی پرواز دیگر و تایید عدم وجود دشمن به صورت گسترده تایید می گردد و با اطلاعات به دست آمده از سایر قسمتها عملیات با زمان بندی جدیدی اجرا می شود.
اجرای ماموریت استقرار در سکوی البکر و عملیات فریب:
ماموریت تیم ویژه که برابر طرح پیش بینی و اجرا گردید به شرح زیر است.
الف: ماموریت دسته رزمی 1-22-421 (تیم ویژه مرکب)
1 در ساعت 6:30 روز 4 / 9 /1359 با کلیه تجهیزات با یک فروند یدک کش به طرف منطقه ماموریت حرکت کنید (به جز نفراتی که با بالگرد اعزام می شوند)
2 کلیه وسایل و تجهیزات مورد نیاز خود را به منطقه عملیات منتقل کنید .
3 کلیه وسایل و تجهیزات به طریقی در خواست و ارسال گردد که نوع ماموریت افشا نگردد.
4 پس از ورود به سکو عملیات پاکسازی را انجام و در محلهای مربوط مستقر شوید.
5 در طول اقامت در سکو کلیه ترددهای دشمن را به فرماندهی نیروی رزمی 421 گزارش نمایید.
6 کلیه تردد های کاروان های تجاری را گزارش کنید.
7 در طول اقامت در سکو ضمن استتار در سکو با کار گذاردن مواد منفجره در نقاط حساس سکو آن را برای تخریب آماده کنید.
8 در صورت مشاهد هواپیماهای دشمن مراتب را گزارش نمایید.
9 در صورت مشاهده یگانهای دشمن که قصد پهلو گرفتن در سکو را دارند گزارش کرده و آنها را منهدم کنید.
10 در مورد بند 9 طبق هماهنگی عمل گردد با در نظر گرفتن بند 15
11 در طول اقامت در سکو حداقل یک نفر دیده بان برای جلوگیری از غافلگیری گمارده شود.
12 طبق زمان بندی فیوز ها را مشتعل و سکو را به وسیله بالگرد تخلیه کنید
13 طبق برنامه اماکن مشخص شده را برای استفاده های بعدی تخریب نکنید.
14 تردد در روی سکو به نحوی انجام شود که از دید یگانهای سطحی و هوایی دشمن دور بمانید.
15 در صورت مشاهد یگانهای سطحی دشمن که در حال پهلو گرفتن هستند در صورت امکان آنها را تسخیر یا در غیر این صورت نابود کنید.
16 در طول اقامت در سکو آمادگی نابودی اسناد را بنا به ضرورت داشته باشید.
17 به محض ورود و پاکسازی ترمینال کنترل شود که آیا قایق های موجود برای ترک اضطراری مناسب هستند یل نه در صورتی که قابل استفاده هستند کمبودها پس از پهلو گرفتن یدک کش دلیر رفع شود.
ماموریت بالگرد ها :
در مرحله دوم ماموریت بالگرد ها که برابر طرح از فرماندهی نیروی رزمی 421 اعلام شده بود به شرح زیر بود.
ب دسته رزمی 2-22-421 (ویژه بالگردها)
1 کارکنان تعیین شده را در روز (ر) در ساعت ابلاغی به سکوی البکر منتقل کنید .
2 در ساعت مشخص شده به سکو مراجعه و افراد را پس از مشتعل کردن فیوزها به بوشهر انتقال دهید .
3 طبق برنامه زمانبندی شده عمل کنید.
4 آمادگی کامل برای پروازهای اضطراری را داشته باشید.
در این مرحله عملیات پیاده کردن نفرات به وسیله دو فروند بالگرد AB-212و یک فروند بالگرد SH3D در روی سکوی البکر پیش بینی شده بود این تیم از هفت نفر به شرح زیر تشکیل شده بود که باید بین ساعت 15:00 تا 16:00 در مورخه 6/9/1359 در سکوی البکر مستقر می گردیدند.
الف ناوبانیکم سعید کیوان شکوهی (سرپرست تیم ویژه)
ب ناوبانیکم (افسر هماهنگ کننده)
پ ناوبانیکم (افسر مخابرات و امور دیده بانی )
ت ناو بان سوم (سرپرست تیم تخریب)
ث مهناویکم (عضو تیم ویژه )
خ مهناوی ( عضو تیم ویژه )
ماموریت حمل نفرات تیم و وسایل آنها شامل دستگاههای مخابراتی مهمات اسلحه انفرادی آر پی جی 7 نارنجک دستی به دو فروند بالگرد AB-212و عملیات نجات تجسس و ماموریت دیده بانی به بالگرد SH3D واگذار شد.
پ- ترانزیت و تخلیه
در ساعت 14:20 مورخه 6 / 9/ 1359 کارکنان تیم ویژه با آمادگی صد درصد و روحیه قوی از بوشهر به سمت سکوی البکر حرکت کردند.در طول مسیر بالگردها دو فروند F14-A از آنها حفاظت می کردند تا بالگردها از گزند هواپیما های عراقی در امان باشند.
در ساعت 15:37 اولین بالگردAB212 با مهارت خارق العاده ای بر ضلع شرق پلات فورم میانی (منطقه تقارن دو قسمت سکوی البکر) نزدیک شده به صورت ساکن در هوا باقی مانده بود نفرات از داخل بالگرد به روی لوله های سکو پریده و بلافاصله موضع گرفتند سپس موضع خود را محکم کردند و ناوبان الفتی و یکی از تکاوران در پوشش این موضع به طریق شمال سکو از طریق راهرو های رابط نفوذ کردند و همزمان کار پاکسازی قسمت جنوبی سکو توسط دو نفر دیگر از تکاوران شروع شد پس از گماردن یک نفر دیده بان در پلات فرم میانی بالگرد دوم با دو نفر دیگر و وسایل به سکو نزدیک شده و اقدام به تخلیه می کند.
بدین ترتیب طرح اولیه پیاده شدن و موضع گرفتن در مدت کوتاهی انجام شد. در این مدت بالگرد های AB-212 و SH-3D در نزدیکی سکو به طور ساکن باقی مانده بودند.
ت- پاکسازی سکو
ناوبان الفتی پس از چند دقیقه در برخورد با یکی از نفرات دشمن موفق به غافلگیری و دستگیری او می شود و بلافاصله او را به پلات فرم میانی آورده و از او بازجویی می شود ناوبان کیوان شکوهی اطلاعات لازم در مورد تعداد نفرات و سلاح و هدف استقرار نیروهای عراقی از فرد دستگیر شده می گیرد. نفر دستگیر شده به طور داوطلبانه اذعان می کند که قبل از رسیدن بالگردها تقاضای پشتیبانی هوایی نموده تیم ویژه تصمیم به ماندن در سکو را می گیرد یکی از بالگردها را احضار و نفر یاد شده را به وسیله بالگرد جهت تحقیقات تکمیلی به بوشهر اعزام می کند با توجه به اطلاعات مکتسبه از افسر عراقی در مورد حمله قریب الوقع میگها سرپرست تیم ویژه
به بالگردها دستور داد سریعا منطقه را ترک کنند .پس از دور شدن بالگردها تیر اندازی دشمن از ضلع شمالی سکو شروع شد و تیم ویژه با آتش متقابل جواب داد .حدود 15 دقیقه پس جدا شدن بالگردها از سکو دو فروند میگ در ارتفاع کم بالای سکو ظاهر شدند و به سمت مسیر حرکت بالگردها حرکت کردند ولی بلافاصله دوباره روی سکوی البکر ظاهر شدند مانور میگها در روحیه و عزم راسخ هیچ کدام از نیروها خللی وارد نکرد و تیم ویژه دشمن را زیر آتش خود میخکوب کرده بود میگها پس از حدود 35 دقیقه سکو را ترک کردند در این هنگام چون تعدادی از نیروهای دشمن مستقر در ضلع شمالی سکو قصد ملحق شدن به مابقی نفرات در ساختمان مخروبه انتهای سکو را داشتند لذا مواضع آنها به وسیله RPG7 زیر آتش قرار گرفت پس از چند دقیقه اجرای آتش یکی از نفرات عراقی کشته می شود و مابقی با بالا بردن پرچم سفید خود را تسلیم کردند .
در این لحظه اجرای آتش خودی قطع و به دشمن دستور داده شد که موضع خود را ترک و سلاح ها به زمین گذاشته و به طرف راهرو حرکت کنند در فاصله 30 متری نیروهای خودی به دشمن دستور داده شد که اسرا به ستون یک در حالی که دستها را بالا نگه داشته اند به طرف مواضع خودی نزدیک شوند سپس هر یک از نفرات دشمن پس از بازرسی کامل و حصول اطمینان از غیر مسلح بودن به منتها الیه پلات فرم میانی راهنمایی شدند اسرا که جمعا نه نفر بودند پس از بسته شدن دستها در حالت نشسته قرار گرفتند و یک نفر با مسلسل دستی
از آنها نگهبانی می کرد . یکی از اسرا با بهت زدگی سوال می کند شما فقط هفت نفرید ؟ ناوبان یکم در گزارش خود می نویسد چشمهای حیرت زده دشمن در بند در جستجوی بقیه ما بود و گویی باور نداشت ما فقط هفت نفریم.
بلافاصله بازجویی های مقدماتی از اسرا آغاز و مشخص گردید که از نه نفر یک نفر افسریار غواص ، چهار نفر درجه دار غواص و چهار نفر دیگر سرباز نیروی زمینی هستند با استفاده از یکی از نفرات به مابقی افراد دشمن اخطار شد که خود را تسلیم نمایند در غیر این صورت مواضع شان زیر آتش قرار میگیرد پس از یک دقیقه اثری از تسلیم دیده نشد لذا مواضع دشمن(شمال سکو) زیر آتش قرار گرفت. در پوشش این آتش نفرات دشمن به منتها الیه جنوبی سکو منتقل شدند . در این هنگام افراد کاملا در حالت استتار و دیده بانی قرار گرفتند و دو نفر از افراد در حالت خزیده اقدام به کشیدن سیم رابطهای تلفن صحرایی در پستهای 3 گانه (خط مقدم آتش ، محل استقرار دستگاههای مخابراتی و محل دیده بانی و استقرار اسرا در خلال این اقدامات هر از چند گاهی یک نارنجک زیر سکو در آب انداخته می شود تا دشمن را از نفوذ احتمالی از زیر سکو منصرف نماید.
ناوبان یکم شکوهی در ادامه گزارش خود در این مورد می افزاید : در تمام مراحل سعی به تماس گرفتن با نیروی رزمی می شود لیکن تلاشها موفقیت آمیز نیست ما می دانیم که پشت فرماندهی چقدر نگران وضعیت ما می باشند
لازم بود هر چه زودتر اعلام کنیم که تا آخرین لحظه با دشمن می جنگیم و از دشمن باکی نداریم .
در ساعت 19:02 تماس مخابراتی با ناوچه پیکان و پست فرماندهی 421 برقرار شد و پیام زیر مخابره شد:
کاملا بر سکو مسلط هستیم دشمن موضع گرفته و ما در شرایط خوبی هستیم .
سروان عصام فرمانده سکو که به اسارت گرفته شده بود با بالگرد به بوشهر منتقل می شود و بلافاصله در منطقه دوم دریایی بوشهر مورد توسط اطلاعات نیروی رزمی 421 مورد باز جویی قرار می گیرد.

 

Image

 با تشکر از دوستان فروم انجمن هوافضا



تیم ویژه تصمیم به پاکسازی مابقی سکو می گیرد ولی به دلیل تاریک شدن هوا و نظر به اینکه نفرات خودی می بایست از راهرو های رابط استفاده کنند که هیچ گونه جان پناهی ندارد و نفرات در معرض تیر دشمن قرار می گیرند پاکسازی سکو به تعویق می افتد.در این مدت فرمانده تیم ویژه مواضع خود را مستحکم میکند و در 3 پست یاد شده نگهبان می گذارد و ضمن تماس با نیروی رزمی 421 و تشریح خلاصه وضعیت قسمت جنوبی سکو را برای پهلو گرفتن ناوچه پیکان اعلام میکند.در این مرحله از عملیات ضمن استتار و زیر نظر گرفتن دشمن با دوربین دید در شب غذا بین اعضای تیم و اسرا تقسیم گردید . در ساعت 20:30 پیکان در جنوبی ترین نقطه سکو پهلو می گیرد و بلافاصله اسرا به پیکان منتقل می شوند.
دوستان از مرحله بعد با وارد شدن ناوچه همیشه قهرمان پیکان و نیروی هوایی و همچنین ناوهای عراقی و نیروی هوایی عراق عملیات وارد مرحله اصلی خود می شود.
ماموریت ناوچه پیکان :
الف: ماموریت ناوچه موشک انداز پیکان که برابر که برابر طرح از طرف فرماندهی نیروی رزمی 421 ابلاغ شده بود به شرح زیر است .
دسته رزمی 3-22-421 ویژه ناوچه موشک انداز :
1- در ساعت و روز هماهنگ شده بندر بوشهر را ترک و عملیات اسکورت یدک کش را انجام دهید.
2- یدک کش مورد نظر را بدون جلب توجه اسکورت نمایید.
3- ترتیبی اتخاذ گردد که حیطه بندی ماموریت کاملا رعایت شود.
4- در صورت مشاهده یگانهای هوایی و دریایی دشمن ضمن گزارش به فرماندهی نیروی رزمی 421 آنها را منهدم کنید.
5- در صورت نیاز کلیه پیامهای دریافتی از ترمینال البکر را به نیروی رزمی 421 مخابره نمایید .
6- بر روی مدار تعیین شده مبادله پیام ترمینال و نیروی رزمی در تمام مدت به گوش باشید.
7- آمادگی پدافند کارکنان ترمینال را بر علیه هدفهای سطحی و هوایی داشته باشید.
8- فقط بنا به دستور به ترمینال نزدیک شوید.
9- محل استقرار طبق هماهنگی و دستورات نیروی رزمی 421 خواهد بود.
10- آمادگی پذیرش نیروهای خودی را داشته باشید.
ب- آغاز ماموریت قهرمانانه ناوچه پیکان :
ناوچه پیکان در ساعت 9:55 مورخه 6/9/1359 برابر طرح مروارید بندر بوشهر را به سمت منطقه عملیات ترک کرد. ناوچه گرز که ماموریت گشت منطقه چاههای نفتی را بر عهده داشت توسط ناوچه پیکان جایگزین
شد از این رو حرکت پیکان به گرز اطلاع داده شد و ناوچه ها تماس مخابراتی جهت تبادل اطلاعات و تحویل و تحول در منطقه را بر قرار کردند. ناوچه گرز بعد از تحویل منطقه به پیکان به سمت بوشهر حرکت و در ساعت
14:00 همان روز در اسکله پهلو می گیرد.
ناوچه پیکان از ساعت 9:55 تا 14:54 که زمان رسیدن به سکوهای نفتی نوروز می باشد تعداد 3 هدف سطحی را گزارش و شناسایی می کند و علاوه بر آن با یدک کش دلیر که مسئول پشتیبانی عملیات ویژه را بر عهد داشت تماس برقرار می کند.یدک کش یاد شده به علت اشکال در موتور و را دار در چاههای نوروز متوقف شده بود.
در ساعت 16:10پیکان تقاضا می کند به علت آماده نبودن یدک کش مستقلاً به ماموریت ادامه دهد در پاسخ به
ناوچه دستور داده شد یدک کش را در اجرای ماموریت همراهی نموده و در فاصله 100 یاردی آن حرکت کند.
در ساعت 18:43 به یدک کش دستور داده شد به دلیل اشکال در موتور به سکوی نوروز پهلو بگیرد و ناوچه پیکان به سمت سکوی البکر حرکت کند.
از سوی پست فرماندهی نیروی رزمی موفقیت افراد در سکو تعداد اسرا و کلیه احتمالات به پیکان داده می شود
در ساعت 19:35 به ناوچه پیکان پیامی بدین مضمون فرستاده شد:
ممکن است از سکوی نفتی الامیه و یا جهات دیگر سکوی البکر واحدهای سطحی بزرگ و کوچک دشمن به شما نزدیک شوند در صورت مشاهده درگیر شوید یک دسته مسلح و مجهز به قایق جمینی آماده باشند از جنوب سکو
نزدیک شوید با نفرات در سکو تماس بگیرید و هماهنگی کنید و در صورت لزوم آتش پشتیبانی را تامین کنید.
ناوچه پیکان با آمادگی روحیه و توان رزمی 100% در ساعت 20:30 در سمت جنوبی سکو پهلو میگیرد در ساعت 20:32 ناوچه پیکان وجود 2 هدف سطحی را در ناحیه کانال خور عبدالله گزارش و آنها را هدفهای A و B نام گذاری می کند دستور سوار کردن اسرا صادر می گردد .
در ناوچه از یک نفر عرب زبان جهت آرام سازی و دادن دستورات به اسرا استفاده می گردد . و در ساعت 21:30 بعد از دریافت اسرا و تبادل اطلاعات با فرمانده تیم ویژه جهت رزم و برای رویایی با 2 واحد که به منظور پشتیبانی از نفرات عراقی سکو وارد منطقه شده بودند از سکو جدا می شود. در ساعت 21:30 اولین مرحله درگیری این یگان رزمی آغاز می گردد و در ساعت 21:31 با هر دو هدف درگیر می شود که در نتیجه آن دشمن با سرعت زیاد فرار می کند!
در ساعت 22:14 از دشمن آتش متقابل دریافت و در ساعت 22:23 هدف B را منهدم می نماید. و این یگان به دلیل شدت خسارات وارده به گل می نشیند.از طرف فرماندهی نیروی رزمی دستور جمع آوری نفرات یگان منهدم شده صادر ولی به علت وجود خطر غافلگیری از سوی دیگر یگان دشمن امکان حضور در محل انهدام آن یگان وجود نداشت و پیکان سرافرازنه بطرف سکوی البکر مراجعه و در حدود ساعت 23:00 درمحل اولیه پهلو گرفت.
بعد از اتمام این درگیری دستورات زیر از طرف فرماندهی نیروی رزمی 421 صادر گردید.
1 یدک کش تا دستورات بعدی در سکوی نوروز باقی بماند .
2 ناوچه جوشن با نفرات کمکی به دریا اعزام گردد.
3 ناوچه پیکان با تشخیص فرمانده و با کمک نفرات مستقر در سکوی البکر دشمن را پاکسازی کند.
4 بالگردان مستقر در چاههای اردشیر تماس مخابراتی را با تیم ویژه مستقر در سکوی البکر و ناوچه برقرار
نماید.
5 از ناوچه پیکان سوال شد برآورد شما از ماندن و ادامه کار یا مراجعه چیست؟
ناوچه تصمیم به ماندن می گیرد و به نفرات مستقر در سکو مهمات کمکی می دهد.
ناوچه جوشن با 14 نفر از تکاوران ورزیده و سلاح و مهمات کافی به منظور پشتیبانی نفرات مستقر در سکو و پاکسازی سکوی الامیه در ساعت 7:25 روز 7/9/1357 بوشهر را به سمت منطقه عملیات ترک می کند.
دستور فرماندهی نیروی رزمی در مورد ناوچه جوشن بدین شرح بود:
پس از ورود جوشن ناوچه پیکان از سکو جدا و جوشن پهلو بگیرد ضمنا مترجم عربی و سایر ملزومات از پیکان به جوشن منتقل شود .
دستورات اکید در مورد تردد بین دو سکو صادر شد.
در ساعت 00:55 ناوچه پیکان هدف سطحی دشمن را در موقعیت خروجی خور عبدالله به فاصله 12 مایلی سکوی البکر را گزارش می کند. که به علت صرفه جویی و کمبود مهمات با آن درگیر نشده و فقط ان را پلات می کند هدف یاد شده که هدف C نامگذاری شده بود در ساعت 05:05 در زیر سکوی نفتی الامیه مستقر می شود. در ساعت 05:55 در نزدیکی طلوع آفتاب هدف C از سکو جدا وه سمت پیکان حرکت می کند.
دستور درگیری صادر می شود و پیکان سریعا از سکو جدا شده و برای در گیری آماده می شود. در ساعت 6:25
پیکان با هدف C و یک هدف دیگر که سفید رنگ بوده درگیر و هر دو را زیر آتش توپخانه خود می گیرد و به طور مرتب موضع خود را تغییر داده تا دشمن نتواند آن را مورد حمله قرار دهد. در ساعت 06:35 یک موشک از طرف هدف C به سمت پیکان شلیک می شود که در نزدیکی پاشنه در سطح آب منفجر می گردد در اثر موج انفجار یکی از کارکنان زخمی می شود.در ساعت 6:55 هدف C از صحنه دور می شود و هدف دوم که از سوی پیکان شناسایی نشده بود به شدت صدمه می بیند .
ناوچه پیکان تقاضای پشتیبانی هوایی برای انهدام هدفهای سطحی دشمن می کند. به پیکان دستور داده می شود که
به سکو مراجعه کند و تا رسیدن هواپیماهای خودی در سکو باقی بماند. که در این حین در ساعت 6:55 پیکان مورد حمله ناگهانی دو فروند هواپیمای دشمن قرار می گیرد که یکی از آنها در ساعت 07:05 توسط موشک شلیک شده از پیکان منهدم می گردد در این لحظه پیکان همزمان با دو هواپیما درگیر شده بود.
در ساعت 7:11 آخرین نقطه هدف C سوال می شود پیکان پاسخ می دهد فعلا وقت نداریم. ناوچه پیکان که
همواره به فکر دیگر همراه خود بود تقاضا می نماید که ناوچه جوشن به صحنه نزدیک نشود .
در ساعت 7:12 از طرف فرماندهی نیروی رزمی پیامی بدین مضمون صادر می گردد : احتمالا می خواهند شما را مشغول کنند تا نیروی کمکی برسد. ناوچه پیکان ضمن تایید نظر فرماندهی مجددا تاکید می کند که جوشن به صحنه نزدیک نشود ضمنا تقاضای هواپیما جهت پشتیبانی و پوشش خود به منظور فرار تاکتیکی نموده که اطاق
عملیات بوشهر به آن پاسخ مثبت می دهد . فرمانده ناو که در این لحظه به فکر تنها زخمی است محل بالگردان را سوال می کند تا در اولین فرصت او را به بوشهر اعزام کند.

 


Image 


 


در ساعت 7:22 بار دیگر 2 هواپیمای میگ به پیکان حمله می کنند ناوچه با وجود کمبود مهمات با آنها درگیر می شود. و مجددا تقاضای پشتیبانی هوایی خود را تکرار می کند. در ساعت 7:30 الی 7:35 پیکان هدف C به انضمام 3 هدف دیگر که در حال نزدیک شدن به وی هستند را گزارش می کند از طرف فرماندهی نیروی رزمی دستور فرار تاکتیکی و عقب نشینی صادر می گردد ولی پیکان با نهایت شجاعت و شهامت و از خود گذشتگی پاسخ می دهد : ما همین جا هستیم و اصلا از جای خود تکان نمی خوریم و با هر 5 هدف درگیر می شویم . این پیام روحیه کارکنان مستقر در سکو و ناوچه را افزایش می دهد . ناوچه پیکان هدفها را شناسایی می کند و 3 فروند آنها را ناوچه اوزا تشخیص می دهد و مجددا تاکید می کند از آنجایی که 3 فروند اوزا در منطقه هستند
جوشن به طرف منطقه حرکت نکند . موقعیت 3 هدف به شرح زیر مخابره می گردد :
از جنوب سکوی البکر 287 فاصله 9 مایل – 290 فاصله 12.5 مایل -292 فاصله 14 مایل راه هر سه به سمت محل استقرار پیکان در سکوی البکر است. ساعت 7:45 هدف شماره 4 سمت 110 فاصله 6 مایل است لحظاتی
بعد هدف شماره 4 از صفحه رادار محو می گردد . در ساعت 7:55 برابر گزارش رادار بوشهر به ناوچه اطلاع داده می شود که چند فروند میگ از طرف ام القصر با ارتفاع پایین به سمت صحنه عملیات نزدیک می شوند .
روحیه دشمن در دریا بسیار خراب و همگی ترس نزدیک شدن به پیکان را دارند صفحه رادار پیکان پر از یگانهای دشمن است آسمان از میگهای 23 و بالگرد های توپ دار سیاه و در دریا یگانهای سطحی دشمن همگی سعی در نابودی پیکان را دارند .
پیکان می داند موشکهای ضد کشتی دنبال هدفهای بزرگتر هستند به همین دلیل در کنار سکو باقی می ماند و از آنجا به راحتی می تواند هواپیماهای خودی را کنترل کند.در همین زمان سر فرماندهی که با نام بصام خوانده می شود به ناو سر فرماندهی خود به نام واثق دستور می دهد که به کلیه یگانها ابلاغ شود با تمام قدرت به سمت ناوچه ایرانی آتش گشوده شود حتی اگر سکوی البکر به طور کامل نابود شود در ساعت 08:37 مجددا با یک هواپیمای مهاجم درگیر می شود در ساعت 08:40 یک فروند موشک استیکس به طرف ناوچه پرتاب می شود که در سمت چپ ناوچه به پلات مرکزی سکو اصابت می کند . در ساعت 08:44 دستور فرماندهی مبنی بر صرفه جویی در مصرف مهمات صادر می گردد .
پایگاه ششم شکاری بوشهر جمعا 10 سورتی هواپیما که 4 سورتی از آنها به موشک مجهز بودند از ساعت 08:14 الی 11:36 در منطقه به پرواز در می آورد که در کنترل عملیاتی ناوچه پیکان قرار داشتند ناوچه پیکان
با شناختی که از منطقه و هدفهای سطحی دشمن داشته هواپیماها را روی هدفهای که در رادار داشته هدایت می کند و شش هدف سطحی دشمن را منهدم و به قعر دریا می فرستد . که در ادامه آنها را شرح خواهم داد.
در ساعت 08:35 در موقعیت 8 مایلی غرب اسکله الامیه یک فروند ناوچه موشک انداز و یک فروند مین جمع کن بزرگ توسط یک فروند F-4E با استفاده از چهار موشک منهدم می گردند انهدام این هدفها به وسیله اسرا و اطلاعات نیروی رزمی تایید می شود . در ساعت 08:40 دو فروند F-4E یکی مجهز به موشک و دیگری به عنوان TOP COVER به منطقه عزیمت و در حدود ساعت 9:00 یک فروند ناوچه تندرو را به وسیله موشک نابود و غرق می کنند. در ساعت 08:48 یک فروند F-4E به منطقه عزیمت می نماید که برابر گزارش خلبان آن در ساعت 09:10 یک هدف سطحی دشمن را نابود می کند که خلبان هدف را در گزارش خود تیره رنگ توصیف می کند و در نهایت به دلیل اینکه Mig 23 های عراقی به وی حمله می کنند بقیه موشکها را رها و فرار تاکتیکی می کند.در ساعت 10:45 یک فروند F-4E مجهز به چهر موشک پرواز می کند و بعد از گشت به این دلیل که
هیچ هدف سطحی دیده نشد در ساعت 11:36 به زمین می نشیند .
در ساعت 11:36 یک فروند F-4E از بوشهر به منطقه عزیمت می کند که در ساعت 11:53 بعد از تماس با ناوچه پیکان یک فروند ناوچه موشک انداز OSA 2 و دو فروند ناوچه تندرو را در سمت 292 فاصله 15 مایل از جنوب سکوی البکر منهدم می نماید.
کلیه هدفهای سطحی که به وسیله ناوچه پیکان شناسایی شده بودند به وسیله جنگندهای قهرمان نیروی هوایی یکی پس از دیگری با هدایت دقیق عملیاتی پیکان منهدم و به قعر آبهای نیلگون خلیج همیشه فارس فرستاده می شوند.
ضمنا در این حین هواپیماهای F-14a با گشت در منطقه اجازه قدرت نمایی را به جنگندهای عراقی نمی دادند.
در ساعت 12:04 دستور فرماندهی نیروی رزمی 421 با توجه به وضعیت منطقه در مورد ترک محل به پیکان و جوشن ابلاغ می گردد .
در ساعت 12:14 مجددا به ناوچه پیکان دستور داده می شود که پس از سوار کردن نفرات مستقر در سکوی البکر منطقه را ترک کند . پیکان ضمن تماس با هواپیمای گشتی F-14a مبادله اطلاعات می کند و از وضعیت هواپیماهای دشمن آگاه می شود . در ساعت 12:29 نفرات مستقر در سکو را سوار کرده و به طرف چاههای نوروز حرکت می کند. در ساعت 12:38 یک پیام آنی به پیکان ارسال و ضمن عرض تبرک از پیکان خواسته می شود که زمان ورود (ETA) را محاسبه و نکاتی را که در این دستور آنی ارسال شده را به دقت اجرا کنید.
در ساعت 12:40 پیکان ساعت ورود ETA را 17:30 گزارش می کند پیکان می گوید: ETA ساعت 17:30 انشاالله.
حالا می رسیم به قسمت غم انگیز ماجرا در ساعت 12:47 پیکان گزارش می دهد که ما را زدند در ساعت 12:48 پیکان تکرار می کند که مورد حمله موشک قرار گرفتیم و سرعت موتور نداریم .
در ساعت 12:52 پیکان گزارش می دهد ما مورد اصابت موشک قرار گرفته ایم به ما کمک کنید کشته و زخمی داریم و موشکها متوالی به سمت ما می آیند . در ساعت 12:52 روز 07/09/1359 عملیات تجسس و نجات ناوچه پیکان در منطقه عملیات آغاز می شود و به کلیه پستها ابلاغ می گردد مرکز دیتوم (مبدا تجسس ) در نقطه سانحه تشکیل و منطقه تجسس تعیین و ابلاغ گردد .
بالگردها ی نیروی دریایی در مدت 3 روز متوالی در حالی که جنگ ادامه داشت همراه با غواصان از جان گذشته عملیات نجات را موفقیت و پشت کار و خستگی ناپذیری انجام دادند.
گزارش ناوبان یکم کیوان شکوهی فرمانده تیم ویژه اعزامی به سکوی البکر در مورد ناوچه پس از سوار شدن اعضای تیم بدین شرح است:
بلافاصله پس از سوار شدن ما به ناوچه یگان مذکور از سکو جدا شد در راه تقریبی 145 به طرف چاههای نوروز حرکت کردیم و با ناوبانیکم حفیظی فرمانده دوم ناوچه مشغول تبادل نظر بودیم که یک موشک دیده شد که ایشان به سرعت به طرف پل فرماندهی دوید و سکان را تمام به چپ گذاشت و ناوچه به طور سریعی به چپ چرخید که در اثر چرخش سریع ناو موشک در حالی که دیده می شد در نزدیکی پاشنه ناو به آب برخورد کرد و در سطح آب منفجر شد موشک دوم بعد از چند ثانیه به منتها الیه سمت چپ ناوچه اصابت کرد و بلافاصله قدرت حرکت از ناوچه صلب شد بازوی یکی از کارکنان طوری قطع شده بود که عضله به حالت آویخته کاملا مشهود بود یکی از کارکنان از ناحیه پشت جمجمه و دیگری از ناحیه چشم صدمه دیده بودند از وضعیت داخل ناوچه اطلاعی در دست نبود همه منتظر موشک سوم بودیم که اینکه موشک سوم نیز دیده شد در این تعدادی از کارکنان قصد زدن موشک با ژ 3 را داشتند که کارساز نبود و با درک اینکه قادر به مقابله نیستیم در حالی که فریاد می زدیم ترک ناو به همراه تعدادی از کارکنان به داخل آب پریدیم و بلافاصله موشک به ناوچه اصابت کرد و من به اندازه 4 تا 5 متر درآب فرو رفتم و وقتی بالا آمدم ناوچه کاملا منهدم شده بود به طرف پاشنه ناوچه شنا کردم و به تعدادی که در آنجا بودند گفتم از ناوچه دور شوید ناوچه غرق می شود و ناوچه با کج شدن به سمت چپ به قعر دریا فرو رفت و بعد از 2 ساعت من با بالگرد از آب گرفتند . پس از اصابت موشک به پیکان ناوچه جوشن با پیکان تماس کوتاهی می گیرد و موقعیت آنها را سوال می کند که پیکان در جواب می گوید که تازه حرکت کردیم و این آخرین تماس مخابراتی با پیکان قبل از غرق شدن بود .
ناوچه فلاخن که طبق دستور شماره 9 عملیات مروارید در روز 07/09/1359 به دریا اعزام شده بود ماموریت داشت که در 10 مایلی جزیره خارک مستقر شود با غرق شدن ناوچه پیکان در ساعت 12:54 به فلاخن و جوشن دستور داده شد که با حداکثر سرعت به منطقه انهدام پیکان نزدیک شوند و با تمام قدرت با دشمن درگیر شوند در ساعت 12:59 که جوشن فرماندهی عملیات در صحنه نبرد بعد از پیکان در دست می گیرد با بوشهر تماس می گیرد و تقاضای می کند که با هواپیمای TOP COVER مواظب آنها باشند .
در ساعت 13:14 فرماندهی نیروی رزمی 421 به فلاخن و جوشن دستور می دهد در فاصله مناسب از سکوی البکر قرار گیرند در ساعت 13:27 یک فروند هواپیمای مسلح به موشک به طرف منطقه عملیات پرواز می کند بلافاصله ناوچه های فلاخن و جوشن ضمن تماس با هواپیمای یاد شده منطقه را به سمت چاههای نوروز ترک می کنند این عمل برای خالی نمودن صحنه نبرد برای جنگنده های نیروی هوایی بوده که به درو کردن نیروی دریایی عراق بپردازند . در ساعت 13:59 ضمن داشتن تماس با بالگرد SH-3Dو ناوچه ها به سمت هدف هدایت می شود . و در یک مایلی جنوب غربی اسکله البکر یک ناوچه OSA2 در حال شلیک به هواپیما مشاهده می کند و در این لحظه 3 موشک به طرف آن پرتاب می کند که دو موشک به ناوچه اصابت می کند و آن را به آتش می کشد غرق شدن ناوچه توسط کارکنان نجات یافته پیکان مشاهده می گردد .
در ساعت 15:00 یک فروند F-4E دیگر مسلح به موشک به سمت منطقه پرواز می کند و در ساعت 15:25 به صحنه عملیات وارد می شود و به یک فروند ناوچه موشک انداز OSA1 عراقی که در 8 مایلی غرب اسکله البکر و در مختصات داده شده توسط بالگردSH-3D بود خساراتی را وارد می نماید .
گزارش خلبان در مورد این موفقیت از این قرار است: در منطقه حدود 8 مایلی غرب اسکله البکر طبق مختصات داده شده از طرف بالگرد SH-3D نیروی دریایی یک فروند ناوچه OSA1 به احتمال غریب به یقین منهدم شد که انهدام فوق توسط هواپیمای TOP COVER تایید می گردد.این یک نمونه همکاری کامل و دقیق بین نیروی دریایی و هوایی بود که نتیجه آن به وضوح دیده می شود.
در ساعت 16:30 4 فروندF-4E مسلح به موشک به طرف محل سانحه پیکان پرواز کردند ( دو فروند از آنها TOP COVER ) بودند و در حدود ساعت 17:00 به منطقه می رسند که یک فروند ناوچه دشمن را مورد حمله قرار می دهند که مشاهد عینی ناو سروان فرهاد شکیر که در آن لحظه در بالگرد SH-3D در حال عملیات تجسس و نجات بوده به این شرح است : حدود ساعت 17:00 با بالگرد به منطقه وارد شدیم و در حالی که خورشید غروب می کرد امیدمان به نجات مغروقین از دست می رفت دو واحد سطحی دشمن در نزدیکی هم دیده شدند که ناگهان دو انفجار در یکی از آنها رخ داد و دود سیاه زیادی از آنها بالا رفت واحد دومی به اولی نزدیک شد به نظر می رسید نفرات صدمه دیده یگان اول را جمع می کند که در این حین دو فروند F-4E به واحد دومی نزدیک شدند و آن را مورد حمله قرار دادند دود سفیدی مشاهده شد و پس از مدتی اثری از هدف نبود و فقط واحد اولی با دود سیاه رنگ می سوخت و هنوز شناور بود.
به منظور پاکسازی منطقه از یگانهای سطحی دشمن برای عملیات نجات در تاریخ 08/09/1359 بنا به در خواست فرماندهی نیروی رزمی 421 دو فروند F-4E در ساعت 06:35 به پرواز در آمدند و در منطقه سکوی البکر به یک فروند ناوچه کوچک که به نظر می رسید ناوچه تندرو باشد و یک فروند ناوچه OSA1 حمله می کنند که شناور کوچک منهدم و موشکی که به سمت OSA1 شلیک شده بود به سکوی البکر اصابت می کند که بنا به گزارش اسرای عراقی موجب زخمی شدن فرمانده آن می شود که فرمانده دوم جای او را می گیرد.


اف ۴ های نیروی هوایی ایران

Image




در ساعت 08:40 دو فروند هواپیمای F-4E به پرواز در آمدند که در حدود ساعت 9 به منطقه عملیات وارد می شوند که در قسمت غربی اسکله به یک فروند ناوچه موشک انداز OSA1 حمله می کنند و آن را به وسیله موشک غرق می کنند این همان ناوچه قبلی بوده.
در عملیات نجات که با شرکت بالگردهای SH3D 302_307_308_311_314 انجام شد كه با جانفشانیها و از خود گذشتگی های فراوان با وجود اینكه بارها مورد حمله میگها قرار گرفتند و مجبور به ترك منطقه عملیات می شدند اما توانستد 16 نفر نیروی خودی و دو نفر شهید و 17 عراقی و 2 جسد دشمن را از آب بیرون كشیدند.
در مورد بالگرد شماره 314 این نكته را بگویم كه 2 سال پیش دقیقا یادم نیست زمان زلزله بم این بالگرد نمی دانم برای كمك رفته بوده یا ماموریت دیگر اطلاع ندارم سقوط كرد و دچار آسیب كلی شده والان در شركت پنها و در كنار سایر هلیكوپترهای اوراق شده و سقوط كرده و از رده خارج شده و مخصوصا در كنار هلیكوپترهای آمریكایی RH-53D كه به طبس آورده بودند آرام گرفته...
در مورد نجات خلبانان نیروی هوایی هم در ساعت 09:35 بالگرد شماره 307 كه مستقیما جهت جایگزینی بالگرد شماره 308 به منطقه اعزام شد و برابر گزارش خلبان منطقه جنوب سكوی البكر كاوش می شود و جستجو در شعاع بیشتر از حد معمول انجام شد ولی متاسفانه نتیجه ای حاصل نمی شود در ساعت 11:30 دو بالگرد عراقی و یك میگ مشاهده گردید كه موجب تغییر مسیر بالگرد می شود كه به طور اتفاقی ناوبانیكم سرنوشت به همراه یك نفر غواص عراقی از آب گرفته می شوند و در ادامه مسیر موفق به نجات 7 نفر عراقی می شود و در ساعت 13:10 در فرودگاه هوا دریای بوشهر به زمین می نشیند.
اقدامات شاخص دشمن در این عملیات :
عملیات مروارید یك جنگ تمام عیار دریایی بود به همین دلیل دشمن از تمام توان دریایی خود برای پیروزی بهره گرفت اعزام چندین فروند ناوچه موشك انداز ناو نیرو بر و انواع دیگر ناوهای جنگی و بهره گیری از پشتیبانی هوایی با حجم زیاد بیانگر اهمیت و حساسیت اهداف عملیات مروارید برای دشمن بود.
نتایج حاصله از این عملیات :
1 انهدام هسته اصلی نیروی دریایی عراق و به دام افتادن بقیه نیروهای دشمن در بندر ام القصر .
2 قطع كامل صادرات نفتی عراق كه از پایانه های نفتی البكر و الامیه در جریان بود.
3 استیلای كامل نیروی در یایی ایران تا پایان 8 سال جنگ بر خلیج همیشه فارس و دریای عمان به طوری كه در این مدت هیچ شناوری اعم از تجاری و نظامی نتوانست از مبدا یا مقصد این آبراه تردد نماید. در واقع عراق در تمام مدت جنگ دریا را از دست داد در شرایط عكس اگر عراق در جنگ دریایی پیروز می شد احتمال شكست ایران در جنگ بسیار بالا بود و اگر هم شكست نمی خوردیم شرایط بسیار متفاوتی در جنگ ایجاد می كرد مثل كم شدن شدید كالاهای اساسی و قحطی و ...
لازم به یاد آوری است كه عراق در حدود 3 سال بعد از عملیات مروارید تقریبا هیچ تحرك نظامی در صحنه خلیج فارس نداشت و ورود هواپیماهای جدید میراژ و موشكهای اگزوست و جنگ نفت كشها 3 سال بعد از این واقعه شروع شد كه در آن هم با توجه به برتری مطلق دریایی ایران چندان موفق نبود ( در دوران جنگ در مجموع 10 هزار فروند كشتی تجاری و نفت كش توسط نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی اسكورت گردیدند و قریب 300 میلیون تن كالا به داخل كشور وارد شد از این تعداد شناور فقط 259 فروند بر اثر حملات دشمن صدمه دیدند كه این تعداد با توجه به نزدیكی دشمن با معابر اصلی ایران و برخورداری از جدیترین موشكها با بردهای زیاد رقم بسیار قابل توجهی است در این مورد در آینده بیشتر می نویسم.)
4 انهدام سكویهای البكر و الامیه كه می توانست به عنوان پایگاهی بر علیه ما استفاده گردد.
5 تامین مایحتاج و ارزاق اساسی مردم از طریق دریا
با توجه به اهمیت بسیار بالای این عملیات و نقش آن در جنگ كه اگر مهمترین عملیات زمان جنگ نباشد حداقل دومین یا سومین عملیات مهم و تاثیر گذار زمان جنگ است كه با حضور مقتدر و قدرتمند نیروی دریایی و هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران انجام شد .

 
بازتابها و آثار سیاسی نظامی و اقتصادی این عملیات :
این عملیات نه تنها در خلیج همیشه فارس و دریای عمان بی سابقه بود بلكه در تاریخ جنگهای دریایی بی سابقه بود . از نظر اقتصادی با تامین امنیت در دریا برای كشتی های تجاری و نفت كشهای خودی صادرات و واردات به خوبی انجام شد و كشور از این لحاظ به مشكل برخورد نكرد ولی با بسته شدن خلیج فارس برای عراق ضربه شدید اقتصادی به این كشور وارد شد شما در نظر بگیرید كه الان هم اقتصاد ما متكی به نفت است و اگر ما در دریا شكست می خوردیم و فقط صادرات نفت ما قطع می شد چه بلایی به سر ما می امد؟
از لحاظ نظامی عراق تا پایان جنگ از رویارویی نظامی در دریا با ایران وحشت داشت و سیادت و اقتدار دریایی ایران تا پایان جنگ كاملا حفظ شد
این عملیات در رسانه های خارجی بازتاب وسیعی داشت و علیرغم حمایت رسانه های غربی از دولت بعثی عراق آنها مجبور به شدند پروزیهای مقتدرانه ایران را به جهانیان منعكس كنند.

aerospacetalk.com

نوشته شده توسط: صمد | آخرین ویرایش:دوشنبه 12 تیر 1385 | نظرات ()

نبرد غولها (بویینگ ۷۴۷ و ایرباش آ۳۸۰ )

جمعه 12 خرداد 1385  05:06 ق.ظ

نوع مطلب :عمومی ،

بازدید ::

         


هواپیمای B747-8 در واقع نمونه تغییر یافته B747-400 با طول و وزن بیشتر است که از 14 نوامبر 2005 کار بر روی آن آغاز شده است.

علاوه بر تغییر طول و وزن، بال این هواپیما نیز با تغییر نوع wing tip از لحاظ عملكرد آیرودینامیكی بهبود یافته است. همچنین كابین B747-8 مجهزتر از نمونه های قبلی است. این تغییرات سبب شده ظرفیت مسافر این هواپیما با یک افزایش هشت درصدی به 450 مسافر در سه كلاس برسد. برد آن نیز به km14800 (8000 nm) افزایش یافته است. مصرف سوخت این هواپیما به ازای هر صندلی نسبت به B474-400 %16 و هزینه‌های عملكردی به ازای هر صندلی %8 كاهش یافته است. در حالی كه بار قابل حمل در نوع باربری آن با افزایش %20 به 394900 پوند رسیده است. با این وجود B747-8 همچنان از صندلی‌های دهه 1970 با عرض 2/17  اینچ استفاده می‌كند در حالی كه A380 دارای صندلی‌هایی با عرض 18 اینچ بوده و ظرفیت آن نسبت به B747-400، %35 بیشتر است.

 

شکل 1- بویینگ 747-8


              


بنا به گفته Alan Mullaly، مدیرعامل هواپیماهای تجاری بویینگ، «در ساخت B747-8 به منظور افزایش قابلیت‌های حمل بار و مسافر، بازده سوخت بالاتر، هزینه‌های عملكردی پایین تر و مناسب‌تربودن برای محیط زیست با كاهش صدا، از تكنولوژی B787 استفاده شده است. در این هواپیما همچنین از موتور GEnx-2B67 استفاده شده كه طبق ادعای Seattle بالاترین بازده سوختی را داراست.

بویینگ برای این هواپیما تاكنون تنها از دو شركت باربری هوایی 34 فروند سفارش (طبیعتاً برای نوع باربری) دریافت نموده است. Cargolux10 فروند سفارش قطعی و 10 فروند سفارش انتخابی و خط هوایی Nippon cargo ژاپن 8 فروند سفارش قطعی به همراه 6 فروند انتخابی از نوع باربری B747-8 سفارش داده‌اند.

بنا به گفته مدیرعامل Cargolux دلیل این سفارش، رضایت این خط هوایی از B747-400 باربری و موفقیت به دست آمده توسط این خط هوایی به دلیل استفاده از این هواپیما بوده است. وی همچنین امیدوار است افزایش ظرفیت بار و بازده در B747-8 به سوددهی بیشتر این خط هوایی کمک کند. وی همچنین كاهش صدای این هواپیما را دلیل دیگر انتخاب خود بیان كرده است.

با وجود این كه این هواپیما تاكنون سفارشی برای نوع مسافربری خود دریافت  نكرده است، بویینگ معتقد است با توجه به سفارش‌هایی كه برای هواپیمای باربری این نوع داشته‌اند، امسال اولین سفارش برای نوع مسافربری را نیز دریافت خواهد كرد. ظرفیت 450 مسافر، فاصله بین ظرفیت A380 با هواپیماهایی با بدنه عریض چون A340-600 و B777-300ER را پر می‌كند و این تفاوت در ظرفیت به نظر بویینگ برای به دست آوردن مشتری و بازار فروش كافی به نظر می‌رسد.

 این شركت تاكنون 39 مشتری را برای خود كاندید نموده است. در بین این مشتریان اسامی همه مشتریان بویینگ به چشم می‌خورد و 12 شركت نیز جزو شركت‌های باربری هستند كه A380 را سفارش داده‌اند. بویینگ تصمیم دارد تعدادی از مشتریان ایرباس را به دست آورد.

لیستی از شركت های حمل و نقل هوایی آسیایی مدنظر بویینگ در جدول 1 آمده است.

 

 

جدول1- لیست شرکت‌های حمل و نقل آسیایی مد نظر بویینگ برای فروش 747-8

شرکت‌هایی آسیایی که بویینگ برای فروش هواپیما کاندید کرده

ناوگان 747

 

سفارش داده شده

در حال خدمت

خط هوایی

-

12

Air China

1

6

Air China Cargo

-

24

All Nippon Airways

1

13

Asiana

-

21

Cathay Pacific Airways

-

14

Cathy Pacific Cargo

-

15

China Airlines

3

18

China Airlines Cargo

2

-

China Cargo Airlines

-

2

China Southern Airlines

-

15

EVA Air

-

3

EVA Air Cargo

6

-

Jade Cargo International

-

65

Japan Airlines

- نوشته شده توسط: صمد | آخرین ویرایش:- | نظرات ()

لیزر تاکتیکی سیار (M-Thel)

دوشنبه 7 فروردین 1385  09:03 ق.ظ

نوع مطلب :عمومی ،

بازدید ::

لیزر تاکتیکی سیار (M-Thel) جدید ترین عضو پدافند هوایی است و پس از سالها مطالعه و تحقیق ارتش امریکا برروی یک سلاح لیزری پر قدرت نمونه ی ازمایشی آن ساخته شده است.این پروژه ی جند میلیون دلاری یک پروژه مشترک بین ارتش های امریکا و اسراییل است و هدف از ساخت آن محافظت از تجهیزات و نفرات خودی در مقابلحملات موشکی و خمپاره ای و توپخانه ای دشمن است.این سیستم قادر خواهد بود تا انواع خمپاره ها و گلوله های توپ و موشک های تاکتیکی و هواپیما های بدون سرنشین و موشک های کروز و جنگ افزارهای هوا به زمین را هدف قرار دهد.طبق برنامه ریزی های انجام گرفته قرار است که این نمونه ی آژمایشی کامل شود و از تجارب این پروژه در ساخت دیگر جنگ افزار های لیزری استفاده شود.


Image 

ارتش ایالات متحده شرکت نورث روپ را بعنوان پیمانکار ساخت و توسعه این سیستم در نظر گرفته است. M-Thel اطلاعات مورد نیازش را از سیستم های فعلی پدافند هوایی خواهد گرفت و نیازی به نصب اینگونه سیستم ها ندارد البته به جز حسگر های مادون قرمز موج متوسط که به عنوان یکی از ابزار های موجود برای مراحل پایانی ان نام برده میشود.طبق اطلاعات منتشر شده این سیستم طی مراحل تکامل خود ازمایشات مختلفی را پشت سر کذاشته است.نتایج این ازمایشات توانایی این سیستم در تعیین و ردیابی و انهدام هدف به اثبات رسانده است.بنابر نتایج ازمایشات این سیستم قادر است هدف های گوناگون از هواپیماهای بدون سرنشین گرفته تا گلوله های پرسرعت توپ را رهگیری و منهدم نمایدمثلا در یکی از تمرینات انجا گرفته این سلاح موفق شد موشک های کاتیوشا و گلوله های توپ شلیک شده را رهگیری و منهدم نماید.این نتایج امکان استفاده از این جنگ افزار لیزری را به عنوان بخشی از سیستم پدافند هوایی واکنش سریع اثبات میکند.

Image 

تنها مشکلی که مقامات و طراحان این سیستم با ان مواجه شده اند نوع لیزری است که میبایست در سیستم مورد استفاده قرار گیردهر چند نمونه ی اولیه سلاح از لیزر شیمیایی استفاده میکند ولی پنتاگون به سختی مشغول تحقیق بر روی لیزر حالت جامد است.مقامات ارتش امریکا امیدوارند تا سال 2007 میلادی دانش بیشتری در زمینه ی تکنولوژی ساخت لیزر حالت جامد به دست بیاورند و از این فناوری در ساخت جنگ افزار لیزری M_Tell استفاده کنند.

اجزای تشکیل دهنده ی این سلاح لیزری به سه قسمت تقسیم میشوند: 1-واحد آتش 2-واحد تدارکات 3-واحد فرماندهی و کنترل.
گرداوری و ترجمه:مهندس امیرحسین یزدانی
منبع:ماهنامه ی جنگ افزار


نوشته شده توسط: علیرضا | آخرین ویرایش:سه شنبه 3 شهریور 1388 | نظرات ()

برچسب ها: لیزر تاکتیکی سیار (M-Thel) ،

پایگاه های متحرک ایالات متحده

سه شنبه 25 بهمن 1384  03:02 ق.ظ

نوع مطلب :عمومی ،

بازدید ::


ناوهای هواپیما بر با ارتفاعی برابر با یک ساختمان بیست طبقه بیرون از آب و طولی برابر با 333 متر در همان نگاه اول تعجب همگان را بر می انگیزند ؛ اما دلیل آن بزرگی و عظمت بی نظیر ناو نیست بلکه توانایی این فرودگاه کوچک شناور در به پرواز در آوردن هواپیما های جنگی بوده که چنین حسی را بوجود می آورد . در آب های آزاد ناو های هواپیما بر بعنوان خاک یا قلمرو خود مختار محسوب می شوند و خدمه می توانند به مانند اینکه در کشور خود هستند رفتار کنند البته تا زمانی که به سواحل کشورهای دیگر نزدیک نشده اند . بنابراین نظامیان ایالات متحده بدون نیاز با توافق با کشوری ، گروه رزمی ناو هواپیما بر خود که شامل یک ناو هواپیما بر و شش تا هشت کشتی اسکورت دیگر است را به منطقه ارسال می دارند . جنگنده ها ، بمب افکن ها و سایر هواپیما های نظامی می توانند با پرواز به سمت اهداف دشمن دوباره به پایگاه تقریبا امن خود که همان گروه رزمی ناو هواپیمابر بوده باز گردند . ناو های هواپیما بر می توانند با سرعت 35 نات ( 64 کیلومتر بر ساعت ) بر روی آب حرکت کنند . این توانایی یعنی رسیدن به منطقه درگیری در عرض چند هفته . البته ایالات متحده در حال حاضر شش پایگاه درسراسر جهان برای ناوگان ناوهای هواپیمابر خود ایجاد کرده که با فلسفه واکنش سریع و اعزام ناوها از نزدیک ترین پایگاه به منطقه درگیری مورد استفاده قرار می گیرند . با بیش از یک میلیارد قطعه سوپر ناو های هواپیما بر کلاس « نیمیتز » ایالات متحده در بین پیچیده ترین ماشین های ساخته شده توسط بشر قرار می گیرند اما در سطح مفهومی عملکرد و هدف از ساخت هریک از آن ها بسیار ساده است بطوریکه برای انجام چهار کار پایه طراحی و ساخته شده اند . 1-حمل و نقا هواپیماهای نظامی دردریا 2- عمل کردن به مانند یک فرودگاه کوچک برای به پرواز درآوردن و نشاندن هواپیماها 3- استفاده به عنوان یک مرکز فرماندهی عملیات 4- جا دادن به افراد و پرسنلی که برای انجام این کارها مورد نیاز می باشند
برای به انجام رسانیدن این اهداف یک ناو هواپیمابر باید قابلیت های یک کشتی را با یک پایگاه هوایی و همچنین یک شهر کوچک ترکیب کند . ناو هواپیما بر باید دارای یک عرشه پروازی برای نشست و برخاست هواپیماها ، قسمت فرماندهی و کنترل ، سیستم پیش رانشی ، سیستم های گوناگون دیگر ( شامل آب ، غذا ، سیستم دفع فاضلاب و زباله ، سرویس پستی ، رادیو ، تلویزیون و چاپ روزنامه داخلی ) و همچنین بخش اصلی از بدنه کشتی که در داخل آب قرار می گیرد ، باشند . بخش بدنه در زیر خط آب بصورت قوس دار ونسبتا باریک است . بخش بالای خط آب به طرف بیرون گسترده می شود تا عرشه پروازی را تشکیل دهد . بخش زیری نیز از دو قسمت تشکیل یافته است که در واقع دو لایه مجزا بوده که در صورت اصابت اژدر به پوسته بیرونی ، پوسته داخلی بعنوان محافظ از درهم شکستن و غرق شدن کشتی جلوگیری می کند . از دهه پنجاه تا کنون تقریبا همه سوپر ناو های هواپیما ب
ر ایالات متحده توسط شرکت « نورث روپ گرومن » واقع در نیوپورت نیوز ساخته شده اند . برای سادگی در پروسه ساخت ، این ناو ها بصورت مدولی ساخته شده و سپس مونتاژ می شوند که هر کدام ازاین مدول ها به سوپر لیفت معروفند.هر یک از این سوپر لیفت ها می توانند 70 تا 800 تن متریک وزن داشته باشند . ناوهای هواپیمابرمدرن ازحدود 200 مدول یا سوپر لیفت تشکیل یافته اند . ناگفته نماند آخرین مدول که در پروسه ساخت ومونتاژ نهایی نصب می شود جزیره یا همان ساخنمان فرماندهی روی عرشه ناو است که 575تن وزن دارد . مانند تمام کشتی ها ناوهای هواپیمابر هم در اقیانوس ها توسط نیروی پیش رانشی پروانه حرکت می کنند. البته با 6.4 متر پهنا هر کدام از چهار پروانه ناو هواپیما بر در کلاسی متفاوت از دیگر کشتی ها قرار می گیرند . هر یک از پروانه ها به یک شفت متصل بوده که توسط توربین بخار قدرت گرفته از راکتور هسته ای به گردش در می آیند . سیستم پیش رانشی ناو از دو راکتور هسته ای تشکیل یافته است که در محفظه ای زره پوش شده واقع در وسط ناو قرار دارند . این راکتورهای هسته ای بخار مورد نیاز برای بحرکت درآوردن توربین و در نتیجه پروانه کشتی را تأمین می کنند . قابل ذکر است که بنا به آمار منابع غیر رسمی قدرت سیستم پیش رانشی ناو بیش از دویست و هشتاد اسب بخار است . چهار توربین ناو همچنین برق مورد نیاز سیستم های الکتریکی و الکترونیکی ناو را تأمین می کنند که شامل سیستم شیرین کننده آب دریا نیز بوده و این سیستم روزانه بیش از یک و نیم میلیون لیتر آب دریا را به آب قابل شرب تبدیل می کند . ناوهای هواپیمابر پانزده تا بیست سال نیاز به سوخت گیری ندارند . البته راکتورهای هسته ای خطرات خاص خود را داشته و سوخت گیری مجدد ناو پروسه ای است که حدود سه سال به طول می انجامد
به ارقام زیر در مورد ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز توجه کنید
ارتفاع کلی برابر 74 متر ؛وزن آب جابجا شده توسط ناو در حالت بارگیری کامل رزمی برابر با 88000 تن متریک ؛وزن فولاد سازه ای برابر با 54000 تن متریک ؛مساحت کل عرشه پروازی برابر با 1.8 هکتار ؛طول عرشه پروازی 333 متر و عرض عرشه پروازی 78 متر ؛تعداد بخش یا اتاق ها برابر با چهارهزار واحد ؛وزن هرکدام از لنگرها برابر با 30 تن ؛وزن هریک از دانه های زنجیر لنگر برابر با یکصدوشصت کیلو گرم ؛وزن هر یک از پروانه ها سی تن ؛وزن هر یک از سکان ها 41 تن متریک ؛ظرفیت ذخیره سوخت هواپیما 12.5 میلیون لیتر ؛تعداد تلفن های داخل کشتی
برابر با 2500 دستگاه ؛تعداد تلویزیون های ذاخل کشتی برابر با 3000 دستگاه ؛طول کل کابل کشی داخل ناو برابر 1600 کیلومتر ؛ظرفیت هوای سیستم تهویه برابر با 2040 تن متریک ؛ظرفیت غذای ذخیره یخ زده و خشک شده در ناو برابر غذای 6000 نفر به مدت 70 روز ؛میزان محموله پستی در یک سال چهارصد و پنجاه هزار کیلوگرم ؛تعداد 6 پزشک و 5 دندانپزشک با یک بیمارستان 51 تخت خوابی
عرشه پروازی یکی از هیجان انگیز ترین و در عین حال خطرناک ترین محل ها برای کار است . از آنجا که بر خلاف باندهای معمولی ناوها طول باند کمتری دارند بنابراین برخاستن از آن و فرود آمدن بر آن در سرعت های بالایی انجام می پذیرد که برای خدمه روی عرشه می تواند بسیار خطر آفرین باشد و حتی ذره ای خطا از جانب خدمه یا خلبان ممکن است به مرگ و آسیب های جدی بینجامد
تیک آف
برای اینکه به پرواز در آمدن هواپیماها از روی سطح ناو ساده تر انجام گیرد ، ناو هواپیمابر در خلاف جهت باد و با سرعت زیادی حرکت می کند . با این کار به دلیل عبور جریان های هوا از روی بال نیروی لیفت بیشتری ایجاد شده و به میان کمی موجب کاهش سرعت تیک آف هواپیما می شود . اما این سرعت برای به پرواز در آوردن هواپیماهای سنگین نظامی ناکافی است بنابراین از وسیله ی دیگری بنام کاتاپولت ( منجنیق ) برای شتاب دادن به هواپیما در مسافت کوتاه استفاده می کنند . هر کدام از این کاتاپولت ها که تعداد آن روی عرشه ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز به چهار دستگاه می رسد تشکیل یافته از دو پیستون درون دو سیلندر موازی در زیر عرشه که هر کدام طولی برابر با یک زمین فوتبال دارند . پیستون ها هر یک دارای برجستگی هایی هستند که از شکاف روی عرشه بیرون آمده و به حامل کوچکی متصل می گردند . جهت آماده سازی هواپیما برای تیک آف خدمه عرشه پوازی آن را به محل مورد نظر پشت کاتاپولت هدایت می کنند سپس میله یدک کش روی چرخ دماغه را به شکافی روی حامل کاتاپولت نصب می کنند . خدمه میله ی نگهدارنده ای را نیز بین پشت چرخ جلو و حامل نصب می کنند که این قطعه در هواپیماهای اف-14و اف-18 روی چرخ دماغه بصورت یکپارچه ساخته شده است . همزمان با متصل کردن چرخ دماغه به حامل کاتاپولت خدمه ی عرشه پروازی صفحات منحرف کننده گازهای خروج اگزوز را نیز در پشت هوا
پیما بالا می برند . وقتی تمام این مراحل انجام گرفت افسر کاتاپولت معروف به شوتر که در یک گنبد شیشه ای کوتاه روی عرشه پروازی بر تمام مراحل نظارت دارد سوپاپ سیلندرهای کاتاپولت را باز کرده در نتیجه سیلندرها توسط بخار پر فشار تولید شده در راکتور ناو پر می شوند . این بخار نیروی پیش رانشی برای کاتاپولت کردن هواپیما و ادامه پرواز با سرعت ایمن را تأمین می کند . اگر میان این بخار که بستگی به نوع هواپیما دارد کم باشد نیروی لیفت کافی ندارد و هواپیما را به داخل اقیانوس پرتاب خواهد کرد و اگر زیاد باشد ، خیز برداشتن سریع کاتاپولت موجب شکستن چراغ دماغه خواهد شد . قبل از پرتاب ، خلبان هواپیما از تمام قدرت موتورهای آن استفاده می کند که در این زمان میله نگهدارنده مانع حرکت هواپیما به جلو می شود . در این زمان افسر کاتاپولت با اشاره به خلبان پیستون را رها کرده و هواپیما پرتاب می شود . در انتهای مسیر کاتاپولت ، میله یدک کش از حامل جدا شده و هواپیما به پرواز با نیروی موتورها خود ادامه می دهد . سیستم کاتاپولت می تواند یک جنگنده بیست تنی را در زمانی حدود دو ثانیه از صفر به سرعت 270 کیلومتر در ساعت برساند . قابل ذکر است که ناو هواپیمابر توانایی به پرواز در آوردن یک هواپیما را در بیست ثانیه دارد
فرود
فرود روی عرشه ای که فقط حدود 150 متر باند برای نشستن هواپیما دارد آن هم با سرعتی که جنگنده های سریع نیروی دریایی دارند یکی از سخت ترین کارهای خلبان است . برای فرود بر روی عرشه ناو هر هواپیما باید دارای قلاب دم باشد . خلبان هواپیما با تقرب و فرود دقیق سعی خواهد کرد یکی از چهار کابل نگهدارنده هواپیما روی عرشه ناو را با قلاب دم بگیرد . این کابل های فولادی که در عرض باند فرود و بموازات یکدیگر قرار گرفته اند ، به سیلندرهای هیدرولیکی زیر عرشه فرود متصلند که وقتی قلاب دم هواپیما با یک از این کابل ها در گیر می شود کابل مذکور بیرون آمده در نتیجه سیلندر هیدرولیکی انرژی هواپیما را جذب می کند . چنین سیستمی می تواند هواپیمایی با 24 تن وزن و 241 کیلومتر در ساعت سرعت را در مسافت حدود 96 متر متوقف کند . این کابل های موازی به فاصله 15 متری از هم قرار گرفته اند بنابراین منطقه بیشتری را برای تماس چرخ ها به خلبان می دهند . معمولا خلبان ها کابل سوم را هدف گیری می کنند که ایمن ترین حالت ممکن است ، هدف گیری کابل اول به دلیل لزوم نزدیک شدن به لبه ناو آن هم در حدی خطرناک کار درستی نیست . پروسه فرود با بازگشت هواپیماها به ناو و با اجرای طرح پرواز بیضی شکل ، با تنظیم زاویه دقیق تقرب از سوی خلبان ، انجام می شود و اولین اجازه فرود را هواپیمایی کسب می کند که کمترین ذخیره سوخت را داشته باشد . برای کمک به خلبان جهت اجرای یک فرود خوب افسر علایم از طریق رادیو و چراغ های روی عرشه ناو با ارسال علایم او را راهنمایی می کند . اگر هواپیما درست در مسیر باشد چراغ سبز به خلبان نشان داده می شود و در غیر این صرت از رنگ های دیگر استفاده می شود تا خلبان اقدام به اصلاح مسیر یا لغو و اجرای دویاره آن کند . سیستم نوری لنزهای اپتیکی فرسنل هم در کنار افسر علایم به خلبان برای فرود کمک می کند . این سیستم متشکل از یک سری چراغ و لنزهای فرسنل است که بر روی یک سکوی پایدار شده توسط ژیروسکوپ نصب شده اند . لنزها باعث تمرکز نور بصورت شعاع های باریکی با زوایای مختلفی در آسمان می شوند . درست زمانی که چرخ های هواپیما با عرشه ناو تماس پیدا کردند خلبان اهرم گاز را تا آخر فشار داده و قدرت موتورها را با پس سوز به حداکثر می رساند . چون در صورتی که هواپیما با قلاب ها درگیر نشود خلبان باید بتواند با حفظ سرعت دوباره از روی ناو برخیزد . ناگفته نماند که باند فرود ناو با چهارده درجه انحراف از محور طولی روی عرشه ناو قرار گرفته است
آشیانه هواپپماها
روی عرشه پروازی تعداد کمی هواپیما پارک می شوند و هواپیماهایی که مورد نیاز نیستند به آشیانه فرستاده می شوند . آشیانه هواپیماها دو طبقه پایین تر از عرشه پروازی قرار گرفته است که با 209 متر طول ، 34 متر عرض و 8 متر ارتفاع امکان جا دادن به بیشتر انواع هواپیماها وهلیکوپترها را دارد . آشیانه می تواند حدود 60 فروند هواپیما ، مخازن سوخت و قطعات یدکی را در چهار بخش خود جای دهد . برای انتقال هواپیماها به عرشه پروازی از چهار بالابر سریع استفاده می شود که نیرو هیدرولیکی کافی برای بالا بردن دو هواپیمای 35 تنی را دارند . قسمت انتهایی آشانه و عقب کشتی هم در اختیار بخش تعمیر و نگهداری است که دارای منطقه بازی نیز برای آزمایش موتورها با پس سوز می باشد . تیپ هوایی مستقر در ناو حدودا از 9 اسکادران تشکیل یافته که جمعا هفتاد تا هشتاد فروند هواپیما را شامل می شود . این هواپیماها شامل انواع اف/ای-18هورنت ، اف-14تام کت ، ای-2سی هاوک آی ، اس-3بی وایکینگ ، ای آ-6بی پراولر و هلیکوپتر اس اچ-60سی هاوک می باشند . جالب است بدانید یک ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز می تواند پنجاه جنگنده را جهت اجرای یکصدوپنجاه حمله در روز به پرواز درآورد و در زرادخانه خود بیش از 4000 انواع بمب را دارد
خدمه عرشه
به جهت اینکه روی عرشه مشکلی پیش نیاید تمام افراد مسئول روی عرشه لباس رنگ مخصوص شغل خود را در بر می کنند . ارغوانی مسئولان س
وخت هواپیما معروف به انگورها ؛ آبی جابجا کننده های هواپیماها، مسئولان بالابر ، راننده های یدک کش ، پیغام برها و مسئولان ارتباطات ؛ سبز مسئولان کاتاپولت و کابل های نگهدارنده ، مهندسان تعمیر ونگهداری ، مسئولان فرود هلیکوپتر ؛ زرد افسران کاتاپولت و کابل های نگهدارنده ، راهنمایان هواپیماها ، افسران جابجایی هواپیماها ؛ قرمز افسران مهمات ، مسئولان عملیات نجات ؛ قهوه ای افسران مسئول هواپیماهای تیپ هوایی ؛ سفید بازرسان اسکادران هواپیماها ، افسران علایم فرود ، افسران ناظر و پرسنل پزشکی
تسحیلات تدافعی و تجهیزات راداری
موشک های زمین به هوای سی پارو و موشک های ضد موشک رم ؛ چهار توپ چرخان 20 میلیمتری با سرعت تیر اندازی 3000 تیر در دقیقه و برد یک و نیم کیلومتر ؛ سیستم های چف و فلر برای منحرف کردن انواع موشک ها و اژدرها ؛ سیستم های جنگ الکترونیک و سیستم های پیشرفته راداری باندهای سی و جی و همچنین شناسایی دوست از دشمن
ناوگان کلاس نیمیتز ایالات متحده به شرح زیرند
USS Nimitz ( CVN 68 ) ( سال ورود به خدمت 1975 اکنون در حال سوخت گیری است )
USS Dwight D.Eisenhower ( CVN 69 ) ( 1977)
USS Carl Vinson (CVN 70) ( 1986)
USS Abraham Lincoln (CVN 72) (1989)
USS George Washington ( CVN 73) (1992)
USS John C.Stennis (CVN 74) (1995)
USS Harry S. Truman ( CVN 75) (1998)
USS Ronald Reagan ( CVN 76) (2003)
USS George H.W.Bush (CVN 77) ( در حال ساخت ، سال ورود به خدمت 2009 )
همچنین کلاس جدید ناوهای CVN 78 که در سال 2007 ساخت آن شروع خواهد شد احتمالا تا سال 2014 وارد خدمت می شوند که مجهز به سامانه های پیشرفته تری هستند و نیاز به خدمه کمتری هم دارند . البته ناگفته نماند که ناوهایی علاوه بر کلاس نیمیتز هم هم اکنون در حال خدمتند که به سن بازنشستگی رسیده اند مثل کلاس کیتی هاوک ، انترپرایز و جان اف کندی . خوب است بدانید مأموریت هر ناو 18 ماه به طول وی انجامد . شش ماه برای آماده سازی و تمرین خدمه ، شش ماه عملیات اصلی و شش ماه بعد از بازگشت به بندر اصلی خود . البته در موارد ضروری بارهای کم حجم توسط هواپیمای باربری سی-2 به ناو منتقل می شوند . معمولا حد اقل سه ناو هواپیمابر بصورت همزمان در حال آماده باش در اقیانوس ها بسر می برند . ساخت و بهینه سازی هر کدام از این ناوهای هواپیمابر بیش از شش میلیارد دلار برای یانکی ها تمام شده و هزینه عملیاتی نگهداشتن هر کدام از آن ها هم در سال به بیش از دویست میلیون دلار هزینه نیاز دارد .
منبع   air-university.blogspot.com

نوشته شده توسط: صمد | آخرین ویرایش:- | نظرات ()