تبلیغات
نیروی هوایی ایران (iranianairforce) - مطالب مرداد 1385

آشنایی با تندر جنگنده ی پاکستانی

سه شنبه 24 مرداد 1385 11:08 ق.ظ   نویسنده : علیرضا      


                                            

 

پروژه ی سوپر 7 که با نام FC-1 نیز شناخته میشود برای تامین نیاز نیروی هوایی پاکستان و چین و با اندکی خوش بینی برای صادرات به کشورهای کم درامد به وجود آمد.این جنگنده از تکنولوژی متوسط یا نیمه بالایی بهره میبرد.

 

 

تاریخچه

 

در سال 1992 میلادی شرکت صادرات و واردات aero technology به طور رسمی از نیروهوایی پاکستان برای سرمایه گذاری در پروژه ی سوپر 7 دعوت کرد.بعد از بررسی های دقیق نیروهوایی پاکستان تصمیم گرفت تا با پروژه همراهی کند و دولت پاکستان نیز همراهی با پروژه را در سال 1994 به تصویب رساند.

 

این پروژه یک سرمایه گذاری مشترک بین بین نیروهوایی پاکستان و شرکت aero technology همراه  با شرکت صنایع هوایی چنگدو است.هزینه ی تحقیق و توسعه ی این پروژه بین 450 تا 500 میلیون دلار امریکاست که 59 درصد آن را طرف پاکستانی تقبل کرده است.هزینه ی پیش بینی شده برای هر فروند از این جنگنده نیز در حدود 15 تا 20 میلیون دلار تخمین زده میشود که آن را یک گزینه ی عالی برای بازار صادرات ساخته است.

 

جزییات فنی

 

سوپر 7 یک جنگنده ی سبک وزن چند منظوره است که قابلیت عملیات با حد اکثر وزن تیک اف یعنی 12700 کیلوگرم و حد اکثر سرعت 6/1 ماخ ؛ سقف پرواز 16500 متر و حداکثر تسلیحات یعنی 3900 کیلومتر با برد 3000 کیلومتر در هر نوع آب و هوایی را داراست.

این جنگنده از یک موتور توربوفن RD-93 روسی که نمونه ی ارتقا یافته ی RD-33 است بهره میبرد.هم چنین گفته میشود این موتور که در جنگنده ی میگ 29 نیز استفاده شده است میتواند در مانور های هوایی که در جنگهای آینده کلیدی هستند کارایی نزدیک به 85 درصد جنگنده ی اف 16 به این جنگنده ببخشید.لازم به ذکر است که این موتور تحت لیسانس روسیه در چین تولید میشود.

یکی دیگر از قابلیت های این جنگنده توانایی تجهیز به یک لوله و یک چنگگ متصل به بدنه برای سوختگیری هوایی تجهیز شود که برد این جنگنده را به فراتر از 3000 کیلومتر میرساند.

اویونیک

 

FC-1 در آینده به رادار کنترل آتش ایتالیایی S-7   که مخصوص آن طراحی شده مجهز خواهد شد.این رادار 25 حالته قابلیت دید پایین؛ شلیک رو به پایین را داراست و همچنین دارای توانایی حمله به اهداف زمینی و زمان آماده به کار 200 ساعت میباشد.البته لازم به ذکر است که مسیولین پاکستانی برای ارتقا دادن FC-1 با اویونیک و تجهیزات غربی و همچنین قرار دادن سیستم نوین FLY BY WIRE و قابلیت حمله به اهداف فراتر از محدوده دید از خود علاقه ی بسیاری نشان داده اند.FC-1 شامل یک HUD  یا نمایشگر سر بالا با میدان دید 25 درجه, دو نمایشگر چند منظوره و همچنین سیستم موقعیت یابی جهانی (INS/GPS)  نیز هست.

تسلیحات

 

سوپر 7 دارای 7 جایگاه حمل تسلیحات میباشد, یکی زیر بدنه و 6 عدد دیگر زیر بالهای آن و توانایی حمل گستره ی وسیعی از جنگ افزار ها را داراست.سلاح اصلی هوابه هوایی این جنگنده موشک میان رد SD-10   میباشد.سلاح های دیگر قابل حمل توسط  این جنگنده شامل موشک های کوتاه برد و میان برد هوا به هوا مانند AIM-9  سایندوایندر/ PL-9  / Magic 2 / PL-11 /  Apside   / AIM-7E  / و ...هستند.

این جنگنده میتواند انواع بمب های سبک و سنگین سقوط آزاد , بمب های لیزری و هوشمند و همچنین بمب های خوشه ای برای حمله هوا یه زمین بر علیه نفرات دشمن را حمل کند.

اولین نمونه از FC-1 در 31 می سال 2003 از خط مونتاژ بیرون امد و اولین آرمایش رسمی خود را در سوم سپتامبر همان سال با بلند شدن از فرودگاه چنگدو و 8 دقیقه پرواز به انجام رسانید.

در نهم اپریل 2004 نیز سومین نمونه از این جنگنده توسط دو خلبان نیروهوایی پاکستان به مدت 30 دقیقه به پرواز درامد .

این هواپیما در ژانویه 2007 وارد خط تولید خواهد شد.کشورچین 200 فروند و کشور پاکستان 150 فروند از این جنگنده را سفارش داده اند.زمانی که کار برروی این پرنده ی مرگبار تکمیل شود در بعد تازه ای از نبرد هوایی استاندارد نقش آفرین خواهد بود.

 

 

سایر مشخصات

 

خدمه : 1 نفر

فاصله ی دو سر بال: 9 متر

ارتفاع: 519 سانتی متر

طول:14 متر

وزن خالی: 6321 کیلوگرم

حداکثر وزن تیک اف : 12700 کیلوگرم

حد اکثر سلاح قابل حمل: 3800

حداکثر سرعت: 6/1 ماخ

حداکثر برد بدون بازگشت:3000 کیلومتر

شعاع عملیاتی:1335 کیلومتر

سقف پرواز: 16500 متر یا 54133 پا

حداکثر G قابل تحمل : 5/8

 

 

ترجمه و گردآوری: علیرضا


برچسب ها: تندر جنگنده ی پاکستانی ،
آخرین ویرایش: سه شنبه 3 شهریور 1388 01:06 ب.ظ
دیدگاه ها ()

موشك های بالستیك

سه شنبه 17 مرداد 1385 11:08 ق.ظ   نویسنده : صمد      


سالهاست كه در اخبار و مطبوعات صحبت های فراوانی از غول های مخرب می

شود. غول هایی كه توانایی پرواز دارند و با هر پروازشان می توانند شهری را نابود سازند. همچون غول های رعب انگیز دیگر، اینها هم حاصل تكنولوژی مدرن بشر است كه با ائتلاف جمعی از مهندسان تراز اول رشته های گوناگونی چون هوا فضا، برق، مخابرات، مكانیك، مواد و ... ساخته می شوند. حتما نام آنها را شنیده اید، زیرا یكی از ابزار تهدید ابرقدرت ها محسوب می شوند. نامشان موشك های بالستیك است كه ساختشان باعث به وجود آمدن انقلابی در عرصه نظامی و صنعتی بعضی كشورها شد.
هر گاه حرف از صنعت هوا فضا می شود، باید در ابتدا دو كشور روسیه (شوروی سابق) و آمریكا را بررسی كرد كه در حدود 60 سال پیش شروع به ساخت و گسترش این غول های مخرب كردند.
در این مقاله سعی می كنیم تا نگاهی گذرا بر نحوه عملكرد وضعیت موشك های بالستیك داشته باشیم.
كلمه بالستیك در لغت به معنای علم حركت اجسامی كه در هوا پرتاب می شوند، است و در اصل به معنای منحنی مسیر گلوله است. موشك های بالستیكی، موشك هایی هستند كه در پرتاب صعودی هدایت می شوند، ولی در هنگام نزول آزادند. در واقع در قسمت اولیه مسیر كه موتور آنها روشن است، قابل كنترل هستند و تغییر مسیر تنها در این مرحله كه زمان اوجگیری و صعود است، امكان دارد و وقتی موتور خاموش می شود، موشك به مرحله خود پرتابی رسیده و فاز دوم عملیاتش شروع می شود. در این مرحله موشك در مسیر بالستیكی قرار گرفته و بقیه راه را به صورت طبیعی و برابر اصول دینامیك می پیماید. موشك های بالستیكی بر اساس مدل ساخت به دو گروه موشك هایی كه از خشكی پرتاب می شوند و موشك هایی كه از شناور پرتاب می شوند، تقسیم می شوند. (گروه دوم شامل موشك هایی هستند كه از زیردریایی ها پرتاب می شوند.)
البته تقسیمات دیگری نیز وجود دارد، مانند موشك های بالستیكی میانبرد یا موشك های بالستیكی میانبرد قاره ای كه در گروه اول بردی از 965 تا 5 هزار و 600 كیلومتر و برای موشك های قاره ای بردهای بیشتر از 5 هزار و 600 كیلومتر لحاظ شده است.
موشك هایی كه از زیردریایی ها پرتاب می شوند به اس.ال.بی.ام (Submarine Launched ballistic missiles) معروفند كه برد آنها نیز بین 965 تا 5 هزار و 600 كیلومتر است.

موشک بالستیک شلیک شده از زیر دریایی


می دانیم كه در هر جنگی اصل كاربرد جنگ افزارها بر توانایی بیشتر نیروها در میدان رزم استوار است، بنابراین پیش از پرتاب موشك، اصل حداكثر بهره گیری و سودمند واقع شدن آن مورد نظر است. یكی دیگر از مشكلات این غول ها، پرتاب آنهاست، در صورتی كه هر دو كشور روسیه و آمریكا از سال 1960 میلادی كوشش كرده اند تا تغییراتی در نحوه به كارگیری و سیستم های پرتابی آنها بویژه در مورد سكوهای آنها اعمال كنند. تاسیسات پرتابی این موشك ها را سیلو می نامند كه در بعضی از آنها برای دقت و صحت بیشتر در هدف گیری این سیلوها روی اجسام متحرك (خودروهای مخصوص) نصب می شوند. برای ساخت سیلوها هزینه های بسیاری می شود. موشك های مزبور به وسیله نیروی احتراق درون سیلو به سوی اهداف موردنظر پرتاب می شوند. اكثر سیلوهای موشك های آمریكایی برای یك بار مصرف ساخته شده اند و به دلیل ایجاد گرما و احتراق در درون سیلو قسمتی از آن از بین می رود تا راكت پرتاب شود. در ابداع روس ها این عمل همراه با ایجاد سرما انجام می شود و موشك با بیرون دادن گاز با فشار زیاد سرمای شدیدی را ایجاد می كند و سپس موتور موشك واقع در درون سیلو روشن شده و راكت از سیلو جدا می شود. با استفاده از این روش سیلو مجددا با اندك تعمیراتی آماده به كار می شود و در واقع مانند موشك های پرتابی از زیردریایی ها عمل می كند.
موشك های بالستیك در طول پرتاب سه مرحله را می گذرانند. در ابتدا موشك به وسیله موتور راكت و با چندین موتور دیگر كه آنها نیز دارای دو یا سه مرحله اند به دقت و به درستی به بالا صعود می كند. در مرحله دوم نیروی محركه ای لازم است تا موشك را در مسیر بالستیكی قرار دهد و پس از آن در مرحله سوم، موتورها رها می شوند. مرحله سوم در ماورای جو زمین انجام می شود. از این به بعد تنها فاز حمل محموله ها مورد نظر است. جالب است بدانید كه وزن محموله كمترین مقدار وزن كل موشك را تشكیل می دهد و این همان وزنی است كه موشك با آن در مسیر بالستیكی قرار می گیرد.


موشک بالستیک پرتاب شده از ناو جنگی



تمامی تغییرات در فواصل معین در مسیر پروازی به ترتیب صورت می گیرد كه مهمترین مرحله آن ورود دوباره به جو زمین (RVS) و مرحله مهم دیگر در نزدیكی های هدف موردنظر است. پیشینه و پیش درآمد موشك های بالستیكی امروزی موشك های V-2 یك مرحله ای آلمانی بود. این موشك ها بالدار بوده و نیروی محرك آنها به وسیله اكسیژن مایع و تركیبی از اتیل الكل تامین می شد و دارای بردی حدود 321 كیلومتر بوده اند. یكی از بزرگترین مشكلات تكنیكی موشك های V-2، برد آنها بود، به همین دلیل وزن هر یك از آنها بیش از 12 تن بود.
اولین موشك V-2در تاریخ 6 سپتامبر 1944 به سوی پاریس پرتاب شد و دو روز پس از این تاریخ، بیش از یكهزار موشك روی شهر لندن فرود آمد. این موشك ها تا ارتفاع 80 كیلومتری بالا می رفتند و دارای كلاهك هایی به وزن 725 كیلوگرم بودند.
از این زمان به بعد كشورهای روسیه و آمریكا شروع به تحقیقات در این زمینه به صورت گسترده ای كردند و در سال 1957، اتحاد جماهیرشوروی با پرتاب نخستین موشك بالستیكی چند مرحله ای گام بزرگی را در فرستادن انسان به ماورای جو زمین برداشت. این كار، شكاف موجود بین دو كشور روسیه و آمریكا را از نظر تكنولوژی موشكی نمایان كرد.
با تلاش ها و هزینه های فراوان، آمریكایی ها این فاصله را پر كردند و توانستند دو مدل موشك بالستیك با نام های اطلس و تایتان-1 را بسازند كه موتورهای آنها با سوخت مایع تغذیه می شدند و می توانستند وزن 16 هزار و 300 كیلوگرمی را حمل كنند. این پیشرفت باعث افزایش برد آنها هم شده بود، به طوری كه موشك های اطلس E و F بردی حدود 12 هزار كیلومتر دارند. شاید باور نكنید، ولی هر دو مدل موشك مزبور در سال 1959 ساخته شده اند.
تمامی توضیحات این مقاله در مورد پیشرفت موشك های بالستیك تا سال 1960 است و متاسفانه دیگر مجال بحث نیست. هم اكنون چنان پیشرفتی در زمینه ساخت موشك ها دیده می شود كه قادر به حمل چندین كلاهك با خود هستند. به عنوان مثال موشك پیس كیپر (Peace keeper) یا MX كه در حدود سال 1986 توسط ایالات متحده آمریكا ساخته شده، توانایی حمل 10 فروند سرجنگی (كلاهك) را دارد كه هر یك قدرت 300 كیلوتن مواد منفجره را دارند. این موشك ها بردی معادل 11هزار و۲۶۳ كیلومتر دارند.

منبع"

http://www.hamshahri.org






آخرین ویرایش: سه شنبه 17 مرداد 1385 11:08 ق.ظ
دیدگاه ها ()

آ-۱۰ تاندربولت شکارچی تانکها

پنجشنبه 5 مرداد 1385 05:07 ق.ظ   نویسنده : صمد      



آ-۱۰ تاندربولت ۲ (A-10 Thunderbolt II) از جمله اولین هواپیماهای نظامی آمریکایی است که برای حمایت نزدیک از نیروهای زمینی به هنگام نبرد طراحی و ساخته شده است.

این هواپیما که طرحی ساده اما کارآمد دارد با دو موتور جت و گنجایش

 یک خلبان، برای مقابله با اهداف زمینی مانند تانک، زره‌پوش‌های مسلح

 و دیگر اهداف نظامی مسلح به‌کار می‌رود.

پشتیبانی از نیروهای خودی در شب و روز از فاصله نزدیک از جمله

 دیگر توانایی‌های این هواپیمای نظامی است. کاربردهایی نظیر جستجو

 و نجات سربازان گمشده و یا آنان که دچار سانحه شده‌اند نیز بسادگی با

این هواپیما قابل انجام است.

این هواپیمای نظامی را که به وارتاگ (Warthog گراز وحشی

افریقایی) مشهور است می‌توان نسل بعدی هواپیماهای پ-۴۷ تاندربولت 

(P-47 Thunderbolt)، مربوط به جنگ جهانی دوم، نامید.

بال‌های بلند این هواپیما به آن قدرت مانور زیاد در سرعت کم و ارتفاع

پایین می‌دهد. برخاست و فرود در مدت‌زمان کوتاه از دیگر ویژگی‌های

 این هواپیمای نظامی است که به‌کارگیری آن را در نزدیکی جبهه‌های

 نبرد هم ممکن می‌کند.

این هواپیما می‌تواند مدت‌ها با سرعت نسبتا کم ۳۲۰ کیلومتر در ساعت

 در ارتفاع پائین‌تر از ۳۰۰ متری زمین با شعاع دید حدود ۴/۲ کیلومتر،

حرکت کند. با این ویژگی‌ها آ-۱۰ می‌تواند نقطه ضعف جنگنده‌های پر

 سرعت را -که توان زدن هدف‌های کوچک با سرعت کم را ندارند-

 پوشش دهد.

موتورهای توربو جت این هواپیما از نوع TF-34-100/A شرکت

جنرال الکتریک است که در بالای دو بال کوچک پشت هواپیما نصب

 شده‌اند. به منظور پایدارسازی سازه نگهدارنده موتور، دو استابلایزر

 بصورت عمودی در دو انتهای بال‌های پشتی قرار داده شده است.


مسلسل گاتلینگ ۳۰ میلیمتری که بر روی این هواپیما تعبیه شده است

 ۳۹۰۰ گلوله در دقیقه شلیک می‌کند و توسط سیستم‌های کنترل

 الکترونیکی مرتبط با سیستم‌های ناوبری بسادگی قابلیت آتش روی

اهداف متحرک را مهیا می‌کند.

سیستم دید در شب این هواپیما به خلبان امکان می‌دهد به‌هنگام شب

 اطراف را بوضوح مشاهده کند. اطراف محوطه‌ای که خلبان می‌نشیند

توسط بدنه محکم از جنس تیتانیوم محافظت می‌شود.

برخلاف نسل قبلی، این هواپیما می‌تواند حتی در صورت انفجار، خلبان

را به بیرون پرتاب کند و او را نجات دهد. وجود سیستم‌های موازی

 کنترل جنگ در این هواپیما به خلبان اجازه می‌دهد تا در مواردی که

 سامانه خودکار صدمه دیده‌است و حتی امکان کنترل‌های هیدرولیک

 وجود ندارد، بصورت دستی هواپیما را تا مقصد هدایت کند.




قابلیت تعمیر و تعویض سریع قطعات به نیروهای نظامی امکان می‌دهد تا

بتوانند این هواپیما را در صورت صدمه دیدن در جبهه جنگ، حتی بدون

بردن به آشیانه، برای پرواز بعدی آماده کنند.

اولین نوع از این هواپیما در سال ۱۹۷۵ ساخته شد و تحویل یکی از

 پایگاه‌های نیروی هوایی آمریکا گردید.

در جنگهای دهه ۱۹۸۰ در اروپای شرقی از این هواپیما برای مقابله با

تانک‌های روسی استفاده شد.

در جنگ خلیج فارس سال ۱۹۹۱ نیروهای آمریکایی بیش از

۸۱۰۰ سورتی پرواز با این هواپیمای نظامی داشتند. بیش از ۹۰ درصد

از موشک‌های زمین به هوای AGM-65 شلیک شده در جنگ خلیج

فارس، توسط این هواپیماها شلیک شد. طی این نبردها حدود

۱۰۰۰ تانک، ۲۰۰۰ نفربر و بیش از ۱۲۰۰ سلاح سنگین توپخانه از

 بین رفتند. اما برخلاف انتظار فقط ۵ فروند از این هواپیما در این جنگ

 سقوط کرد.

وزن هواپیما بدون متعلقات ۳۲۱/۱۱ تن، در حالت عادی ۷۸۲/۱۳ تن

 است. این هواپیما می‌تواند تا ۴/۸۵۳ تن سوخت و ۲۵۰/۷ تن مهمات

 جنگی با خود حمل کند.

هزینه تمام شده ساخت این هواپیما حدود ۸/۹ میلیون دلار است.

پیش بینی می‌شود این گونه از هواپیماهای جنگی تا سال ۲۰۲۸ در

خدمت باشند و پس از آن با گونه هواپیمای اف۳۵ جنگنده تهاجمی

مشترک (F35 Joint Strike Fighter) جایگزین شوند.

جنگنده تهاجمی مشترک هواپیمایی است که آمریکا با مشارکت متحدان

اروپایی خود بخصوص انگلیس درحال ساخت آن است



منبع

http://en.wikipedia.org/wiki/A-10_Thunderbolt_II


آخرین ویرایش: پنجشنبه 5 مرداد 1385 05:07 ق.ظ
دیدگاه ها ()

درباره وبلاگ


  • نیروی هوایی ایران موشك كروز شهاب 3 موشك های ضد كشتی بم اتمی موشك ساحل به در یا هلی كوپتر و ناو های جنگی واسلحه و تانك و اف14 واف 16 و اف 22 و اف 35 و..میگ 31 و میگ 29 و ..

نویسندگان

  • صمد(357)

    علیرضا(12)