تبلیغات
نیروی هوایی ایران (iranianairforce) - مطالب اسفند 1385

موشك های سری S كشور روسیه

جمعه 11 اسفند 1385 06:03 ق.ظ   نویسنده : صمد      




اواخر دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰ میلادی را می توان نقطه عطف در پیشرفت صنایع موشكی در دنیا دانست زیرا زمانی بود كه به تازگی جنگ جهانی تمام شده بود و كشورهای درگیر جنگ جهانی به خوبی ضرورت وجود موشك و جنگ افزارها را درك كرده بودند و با تجربیاتی كه به هنگام جنگ كسب كرده بودند توانستند به دنیای جدیدی از ساخت سلاح ، موشك و هواپیما قدم بگذارند.
یكی از این كشورها كه همواره ابرقدرتی موشكی محسوب می شد شوروی بود. اتحاد جماهیر شوروی با فاصله ای بسیار زیاد از رقبای خود در حال پیشرفت بود به خصوص در صنعت هوافضا، ولی این پیشرفت هنگام فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی با كمتر از نصف پتانسیل گذشته ادامه یافت.
البته باید به این نكته نیز توجه كنیم كه با وجود چنین فروپاشی، روسیه هنوز هم در صنعت هوافضا از برترین هاست. صنایع موشكی روسیه كه همچون یكی از زیرشاخه های صنعت هوافضاست به تبع آن پیشرفت زیادی داشته است. رقابت بسیار جذابی بین كشورهای روسیه و ایالت متحده آمریكا در زمینه هوافضا وجود دارد كه شاید یكی از دلایل پیشرفت سریع این صنعت در این كشورها و فاصله زیاد آنها با كشورهای دیگر همین باشد.
در لیست موشك های روسیه می توان انواع و اقسام موشك ها را از قبیل موشك های هوا به هوا، هوا به زمین، زمین به هوا، بالستیك، اتمی، ضد ماهواره ، ضد كشتی و ضد زیردریایی را دید. در این میان یكی از سری های بسیار قوی و با اهمیت سری موشك های S یا S-300 را می توان جزو سومین نسل موشك های زمین به هوا دانست كه پروژه ساخت و طراحی آن در دهه ۱۹۷۰ شروع شد.
این موشك نسبت به موشك هایی كه در زمان های قبلش ساخته می شد خصوصیات متفاوتی داشت. البته تنها در سیستم پرتاب (Launch) آن از سری موشك های ۴۸N6 نمونه برداری شده بود كه می توانست میان برد یا دوربرد باشد. توسعه و گسترش موشك های سری S-300 از سال ۱۹۶۹ آغاز شد كه در آن زمان این موشك ها به برد ۷۵ كیلومتری رسیده بودند.
شركت مجرب آلماز (Almaz) مسئولیت طراحی و ساخت را برای نیروهای زمینی و شركت بوكاتف وظیفه طراحی آن را براساس نیازهای نیروی دریایی روسیه به عهده گرفتند. چندی بعد برای
هدف ساخت پروژه، موشكی با برد بالا، سرعت بسیار زیاد و قدرت مانوری مطمئن بود. این موشك باید كمترین زمان عكس العمل و قابلیت استفاده های نظامی گوناگون برای حمل كلاهك های مختلف و دارای كمترین زمان رسیدن به هدف و نیز قابل اعتماد در زمان پرواز باشد.




منظور از قابل اعتماد بودن این است كه هنگام پرواز از دید رادارها محفوظ باشد و ضد موشك ها نتوانند آن را ردیابی كنند،حتی از لحاظ حفاظت اولیه این موشك ها قرار بود كه در كانتینرهایی جاسازی شوند كه از زمان ساخت در كارخانه به بعد در همان كانتینرها بمانند و حتی سیستم پرتاب آنها نیز در خود كانتینرها تعبیه شود تا بتوانند در كمترین زمان ممكن از هر نقطه ای قابل پرتاب باشند. این پرتاب به صورت عمودی انجام می شود. یك لانچر قوی كه می تواند موشك را تا ارتفاع ۲۰ متری بلند كرده و پرتاب كند. برای این امر یك جك هیدرولیك مدل ۴M330 ساختند كه با سرعت بسیار بالایی این موشك را آماده پرتاب می كند.
S-300P
یكی از اولین موشك های این سریS-300P است كه به سفارش وزارت دفاع روسیه تولید شد. این موشك می تواند كلاهكی را به اندازه ۱۳۳ كیلوگرم با بیشینه برد ۴۷ كیلومتر حمل كند. كمترین برد آن پنج كیلومتر است و می تواند در ارتفاع ۳۰ متری پرواز كند. سرعتش به سه كیلومتر در ثانیه می رسد و در ۲۸ ثانیه می تواند از خود عكس العمل نشان دهد. زمان آماده پرتاب شدنش كمتر از پنج دقیقه است.
S-300F
در سال ۱۹۸۴ مدل S-300F ساخته شد. مدل F در اصل موشك متناسب با نیازهای نیروی دریایی روسیه بود كه از سیستم پرتاب ۵V55RM استفاده می كند. سرعت آن ۴۶۸۰ كیلومتر در ساعت است و می تواند كلاهكی به اندازه كلاهك مدل P (۱۳۳ كیلوگرم) ولی با بردی دوبرابر (حدود ۹۰ كیلومتر) را با خود حمل كند. بیشینه سرعت آن ۶۱۲۰ كیلومتر در ساعت و طول خود موشك با كلاهك ۲۵/۷ متر است.كمترین برد آن هفت كیلومتر و سقف پروازش ۲۵هزارمتر است و با سوخت جامد نیروی  پیشرانش را تامین می كند. یك سیستم راداری معروف به ریف روی آن نصب كردند كه می تواند در یك زمان شش هدف را شناسایی كند و به آنها هجوم برد.
S-300FM



مدل S-300FM در سال ۱۹۹۰ ساخته شد كه باز هم مدلی برای نیروی دریایی بود. بسیار مدرن و پیشرفته بود. بیشینه سرعت آن به ۱۰ هزار كیلومتر در ساعت می رسد، وزن آن ۱۴۸۰ كیلوگرم است و این تفاوت بیش از هزار كیلوگرمی را می توان در وضعیت نیروهای پیشران این موشك دانست. طول آن ۵/۷ متر، قطرش ۵۲/۰ متر و فاصله دوسر بالچه های عقب ۰۳/۱ متر است.
برد آن ۹۰ كیلومتر است و می تواند ۱۵۰ كیلوگرم كلاهك را با خود حمل كند. بیشینه سرعتی معادل ۷۵۶۰ كیلومتر در ساعت دارد كه در ارتفاع ۲۵ هزارمتری پرواز می كند.
S-300PMU
مدل دیگر S-300PMU است. این موشك از لحاظ ظاهری بسیار شبیه مدل FM است حتی وزنش با آن یكی است. طول آن ۹۸/۶ متر، قطرش ۴۵/۰ متر و فاصله دوسر بالش ۰۴/۱ متر است. در ارتفاع ۲۷ هزار متری پرواز می كند و سوختش از مواد جامد تشكیل می شود. كمترین بردش پنج كیلومتر و بیشترین برد آن ۹۰ كیلومتر است. مدل بعد در سال ۱۹۹۷ ساخته شد كه در واقع یك نمونه برداری از مدل MU بود. این موشك MU-2 نام داشت كه از لحاظ اندازه و ابعاد دقیقاً مانند مدل قبلی بود ولی بردش به میزان ۱۰۵ كیلومتر افزایش یافته بود یعنی برد كلی آن به ۱۹۵ كیلومتر رسید. توانایی حمل آن نیز بیشتر شده است و می تواند ۱۸۰ كیلوگرم كلاهك را با خود حمل كند.

آخرین ویرایش: - -
دیدگاه ها ()

درباره وبلاگ


  • نیروی هوایی ایران موشك كروز شهاب 3 موشك های ضد كشتی بم اتمی موشك ساحل به در یا هلی كوپتر و ناو های جنگی واسلحه و تانك و اف14 واف 16 و اف 22 و اف 35 و..میگ 31 و میگ 29 و ..

نویسندگان

  • صمد(357)

    علیرضا(12)